Doorgaan naar hoofdcontent

Vertraging

Vandaag ga ik om je huilen.

De film is al lang afgelopen
Het geluid van de laatste dialogen
Al lang weggestorven
Het zaallicht niet langer gedoofd 
Dompelt alles onder in warme schemer
Het publiek is weldra weer thuis
De zitting van de zetels
Heeft zich weer helemaal in z'n vertrouwde plooi gehesen
Van wat zich hier afspeelde
Is geen spoor meer te bekennen
Het lijkt wel alsof
Hier nooit iets heeft plaatsgevonden
Dat het bekijken waard is geweest.

Vandaag ga ik om je huilen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...