Dit hoeft niets te worden

mensen met een groot hoofd lopen het risico om met datzelfde hoofd tussen een bankschroef geklemd te raken net zoals kippen die gouden eieren leggen plotseling geconstipeerd raken wanneer ze op een hongerdieet worden gezet en een vinger die verdacht veel op god lijkt hen toesnauwt “en nu leggen die handel” en geld niet gelukkig maakt maar mismaakt zoals deze regel quod demonstrandum est ach je houdt het niet voor mogelijk, zegt je medemens hij valt voornamelijk in herhaling en heeft geen gevoel voor humor dus kun je ’t maar beter zelf zeggen, al zeg ik het zelf mijn god ik wenste dat hij zijn mond hield, dat hij eens iets anders las in zijn handen dan eeltangst gesust onder een laagje niveazalf je bent een bijwoord, weet je dat? (van context is al lang geen sprake meer, ieder spreekt enkel nog voor zich; veel betekenend als je 't mij vraagt) maar het dringt niet tot hem door alsof je een Chinees in het Chinees zegt dat hij een vreemde taal spreekt hier is nood aan ondertiteling, ma...

Bloggen is een volmaakte vorm van nihilisme, dat is toch wat de Nederlandse internetactivist en mediatheoreticus Geert Lovink beweert in zijn essay "Blogging The Nihilist Impulse". Maar vergis je niet, ook al omschrijft hij de doorsnee-blogger als een typische, hedendaagse cynist, Lovink is geen cultuurpessimist. Hoe dat kan? Als de spiegel explodeert Lovinks essay begint onheilspellend. De explosie van weblogs, de groeiende groep 'confessors' en de bijbehorende overweldigende massa redundante informatie, zijn bepaald intimiderend geworden. Zeker voor iemand die nog niet vertrouwd is met het web lijkt het onbegonnen werk om in dit ongestructureerde en onbeheersbare universum je weg te zoeken. Zolang je gelooft dat je scherm een tweedimensionele spiegel is, is er niets aan de hand. Het gaat pas fout wanneer je er achterkomt wat voor een uitgestrekt informatieuniversum er achter die spiegel ligt. En o wee wanneer je beseft hoe verloren en afhankelijk je bent van anderen...