(via: branddna ) Perceptie. Enkele jaren geleden was het nog hét politieke stopwoordje. Vandaag is het alweer vervangen door, tja, u zegt het maar . Die perceptie-hype had iets postmoderns, maar postmodern was ze niet. Het ging eerder om een doorgeschoten symptoom van het postmoderne idee dat je naast de history evengoed een herstory had en dat beiden evenwaardig naast elkaar konden bestaan, met elk hun eigen waarheden. Dat alles perceptie is, kun je moeilijk een postmoderne gedachte te noemen. Het postmodernisme gebruikte het idee van de evenwaardige percepties om aan te tonen dat de grote verhalen niet het alleenrecht hadden op "de waarheid" of "de werkelijkheid". Zaken als chaos en hypercomplexiteit moesten opnieuw een intellectueel bestaansrecht krijgen, zonder in nihilisme te vervallen welteverstaan. Want, was het met dat onoverzichtelijke geheel aan gelijkwaardige mogelijkheden niet zo dat nu plotseling alles te rechtvaardigen viel? Had het nog zin om een meni...
Hannes Couvreur