de kathedraal is voltooid en er is stunt- en vliegwerk nodig om haar grootsheid accuraat te beschrijven, dat begrijpen zij ook wel zie ze zoeven af en aan in een wolk van waarachtigheid met de avondzon achter hun vege lijf en dan die dreigende angels flauwe slapstick en hoogmoed voor de val een trillende vingerwijzing jij jij jij jij overmand door emoties terugdeinzen en met honderdduizenden tegelijk sporen trekken van staatsbelang die onopgemerkt blijven voor de voorbijganger ook volgend jaar hangt er weer fruit aan de bomen is het van moeten en niet anders kunnen dan staan de irissen weer een meter verder uitgezaaid in alle windrichtingen vertraagde kringen op het water zoiets heet impact het is de zevende dag de wind is gaan liggen, de zon jaagt aan een verschroeiend laag tempo het licht over de kling en de irissen staren tot hun nek pijn doet laten tegen de avond aan hun hoofd hangen er is niets dat ze nog kunnen doen er zijn brandgaten in het dekzeil sporen van hun heengaan het is...
Hannes Couvreur