Dit hoeft niets te worden

Waar jij een mens ziet Zie ik mieren Een hele hoop Als jij praat Hoor ik een zwerm Spreeuwen Als jij me aanraakt Regent het Op mijn huid Als jij me zoent Is er ineens Zoveel zee Om in te drijven Dat ik er bang van word En als jij weg gaat Is het als in een bos Dat plotsklaps Ondergronds is gegaan Terwijl ik de enige ben Die hierboven blijft staan. Waar jij een mens ziet Zie ik mieren.

Leven Is voortdurend verdwalen In het theater Van de vorige dag

We lengen We lengen Het water Het donker De dagen We lengen Wat nu is Met later Elk antwoord Met vragen We lengen Het gras De zomers Met jaren We lengen En lengen Tot het verlangen Keert Tot alles ons lengt En wij Van de weeromstuit Bedaren.