Dit hoeft niets te worden

Last week has been horrible. Due to unexpected extra damage caused by a water leakage last Fall I had to tear down my library (the furniture, not the books) to free the wall behind it which turned out to be still wet after all these months. It kind of broke my heart, because my library (which I had built myself) was my signature piece of the renovations which I went through last year. Renovating a house is heavy. Renovating a house as a single parent with autism, adhd and chronic depression and fatigue? Well, let's just say it's a miracle I've made it this far. Add to that that there was this leakage last Fall (13 000 litres of water were flushed through the house), a neighbour who kept on harassing me through all these months with unsubstantiated threats and complaints, the fact that we had to move twice (since we were kicked out of our temporary residence) before we could move back in last September, the continuous financial uncertainty surrounding my invalidity status, t...

  Iets gezien dat je leuk vindt? Bestel dan een mooie kunstprint door me een berichtje te sturen. A4 - 50 euro A3 - 70 euro Alle #prints zijn gesigneerd en worden geprint op prachtig Hahnemuhle William Turner 300g #Art Paper. Verzending in België is gratis.

Herstellen wordt vaak gereduceerd tot een individueel verhaal. En niet zelden ook tot een helden-verhaal. Omdat dat makkelijk vertelt. En omdat het ergens hoop geeft, te weten dat anderen je voor gingen om hun leven weer op de rails te krijgen. Maar het is in wezen een ontmenselijkende manier van naar herstel te kijken. Want wie goed luistert naar elk herstelverhaal, ontdekt al snel dat het een verhaal is van samen. Samenwerken, samen leven, samen luisteren, samen helen. Samen vallen en opstaan. Een verhaal van velen Herstel is, zeker als het om langdurige ziekte, chronische ziekte of mentale kwetsuren gaat, geen rechtlijnig verhaal. Een verhaal waarin "beter" niet het enige is wat telt, maar ook "niet slechter", "even beter", "goed genoeg", "menswaardig", "menselijkheid" en vele andere aspecten die het leven van iemand die lijdt betekenis geven. Zelf gaat mijn herstel grotendeels om het elke dag opnieuw ontdekken wat "go...

Al meer dan drie jaar maak ik nu stillevens van verwelkende en ongewenste bloemen. Het Unwelcome Flowers-archief telt ondertussen al meer dan 10 000 beelden. Dat er een verband was tussen de Unwelcome Flowers en mijn autisme, is me pas recent echt duidelijk geworden. Telkens wanneer ik ervaar dat er iets is wat niet in de neurotypische wereld past, probeer ik daar iets betekenisvols, iets moois van te maken. Het is voor mij de enige manier van overleven. Zonder die onafgebroken drang om naar schoonheid en betekenis te zoeken had ik er al lang de brui aan gegeven. Want wat moet je met dat leven waarin je zo hard op de ander lijkt te lijken, maar steeds opnieuw blijkt dat deelnemen aan het gewone leven, maar niet lijkt te lukken, hoe hard je het ook wil? Hoe verwarrend is het om telkens opnieuw te merken dat wat je in het begin lijkt te lukken toch niet vol te houden is. Werk, relaties, gezondheid, ouderschap, vriendschappen, hobby's,... ? Ik voel me soms een verdwaalde pinguïn. Heel...