Dit hoeft niets te worden

Link naar het pamflet: Poëzie bestaat niet, een kunstonzinnig spraakgebrek (eerste reactie) Tja, het is die aloude vanzelfsprekendheid waarmee men het heeft over "kunst en literatuur". Begrijpen doe ik die scheiding nog steeds niet, en niemand heeft mij er ooit een logische verklaring voor kunnen geven. Ik geef grif toe dat ik zelf beeld en klank primair acht, simpel omdat die ook begrijpelijk zijn voor analfabeten. Wil je vernuftig of quasi-kwaadwillend zijn, dan kun je altijd nog stellen dat literatuur een vorm van beeldende kunst is. Immers je bent van het kijken afhankelijk en woorden roepen beelden op. In dat geval zou poëzie dan niet minder dan totaaltheater zijn. Immers, die kan naast beelden ook klanken en ritmes oproepen. Constructiever (of misschien destructiever) gedacht, kun je je ook afvragen of het voor zo'n instituut nog nut heeft die disciplines apart te benoemen, terwijl toch juist veel grenzen vervagen tussen die disciplines. Overigens zie ik dat de film...

Dag Arne, Je antwoord overtuigt me, beter dan je oproep dus, dat je met integere bedoelingen voor de dag komt. (Ik vreesde in eerste instantie een Pfeijffer-achtige poseur, vrees die wellicht ook aangestoken werd door de vermelding van ILP onder de categorie ‘onze beste dichters’.) Stevens van a tot z lezen is goed, natuurlijk, maar veel werk, en er loert altijd het gevaar van te snel lezen. Als je zo’n citaat kiest, moet het ook waterdicht zijn tegen ‘moedwillige interpretaties’ (zoals de mijne gisteren dus), niet dat er iets fout was met dat gedicht van WS, integendeel, wel blijf ik het raar vinden naast een oproep tot discussie. Figuren als Barthes en Perloff lijken me vanzelfsprekende vertrekpunten, die laatste heeft natuurlijk gelijk als ze Duchamp onproblematisch als dichter voorstelt, en Broodthaers vertrok toch ook van het in gips gieten van zijn dichtbundeltjes? Sowieso speelt de esthetiek van conceptuele kunst op een vlak dat niet te onderscheiden valt van andere woordkunsten...

Dag Jan, Bedankt voor je reactie. Kwam hard aan. Ik heb de gedichten van Stevens gelezen van a tot z, maar met je analyse van de vraag om stilte ben ik het niet eens. 1a. The world must be measured by eye. Over het oog en de rol van de visuele waarneming in de verkenning van de werkelijkheid kan ik kort zijn. De beperkingen van het blikveld, daar ben ik me goed van bewust. Ik zie ze zelf niet altijd en weet dat het belangrijk is om te beseffen dat werk van anderen me die beperkingen kan laten zien, me kan helpen het blikveld te verruimen. 1b. The world must be measured by "I". De woordspeling die Stevens gebruikt, duidt op zelfkennis en bescheidenheid. Hij heeft enkel zichzelf om de wereld te ontdekken, zelfs wanneer hij er al die essays, studies en boeken op na slaat. Wat hij wel kan doen is zelf vragen om inlichtingen, om een pad, om een weg, om toelichting. Maar aan het einde van de dag is hij weer enkel en alleen bij zichzelf. Dat "ik", dat egocentrisme is m.i. ...

It was when I said, ‘Words are not forms of a single word. In the sum of the parts, there are only the parts. The world must be measured by eye’ “On the Road Home” uit: Parts of a World van Wallace Stevens Na de oogmeting volgt er een ; in het gedicht van Wallace Stevens, geen knipoog uit het e-tijdperk, maar een nette aanduiding dat er nog iets volgt – twee stanza’s, waarvan de laatste: It was at that time, that the silence was largest And longest, the night was roundest, The fragrance of the autumn warmest, Closest and strongest. Niet meteen wat je bij een oproep tot discussie zou willen zien. Ofwel had Arne Schoenvuur het gedicht maar voor de helft gelezen, toen hij het dure citaat bij zijn rondzendbrief voegde, ofwel hebben we hier te maken met een boodschap op hoger niveau – Schoenvuur zegt wel dat hij een aanzet tot discussie wil geven, maar in feite verwacht hij (eerder cynisch) de grootst mogelijk stilte als antwoord, en kijkt hij genoeglijk uit naar de ronde, warme herfstnach...

Geachte heer Knockaert, Ik ben blij dat het instituut belangstelling hecht aan dit veld. Maar dit neemt niet weg dat de poëzieproductie en het schrijversschap van dichters/romanciers als dusdanig nog niet professioneel begeleid worden. Noem het muggenziften, maar om dit onder te brengen bij podiumkunsten vind ik misleidend. Het performance-aspect is slechts één van de aspecten van de taalkunst. Ook hoop ik dat het kunstenveld specifiek onderzoek naar poëzie en taalkunst in het algemeen meer bij haar bestaande activiteiten betrekt. Mijn vraag / oproep was (behalve aan het instituut, de overheid en collega-dichters) ook gericht aan de literatuurwetenschappers om zich meer met de kunstwetenschap in te laten. Het is een vraag om een gesprek te genereren, een vraag ook om informatie te verzamelen, om bij te leren. Het moeilijke is dat heel wat onder hen al met kunst bezig zijn, maar hoe wordt er over literatuur als kunstobject/evenement nagedacht? Hoe verhoudt ze zich t.o.v. de andere kunst...

Aan de Heer H. Couvreur YK-HC-06.012 2006-05-10 Poëzie en literatuurwetenschap Geachte Heer Couvreur, Uw brief per e-mail ‘Onze toekomst?’ van 9 mei 2006 hebben wij in goede orde ontvangen en met veel belangstelling gelezen. In de lijst van de opgesomde kunstdisciplines, door u geciteerd, staat ‘Podiumkunsten’ vermeld. Dit is een opleiding aan het Lemmensinstituut te Leuven, het Departement Muziek, Podiumkunsten en Onderwijs van de Hogeschool voor Wetenschap & Kunst, lid van de Associatie K.U.Leuven. De opleiding Podiumkunsten is niet zozeer naar toneel gericht, maar net naar Woord. Dit betekent dat een grote nadruk gelegd wordt op poëzie, voordracht en producties waarin poëzie centraal staat. In tweede instantie wil ik antwoorden dat er reeds verschillende onderzoeksprojecten lopende zijn, in het kader van het Onderzoeksplatform Kunsten (de voorbereidende fase sinds 2002 van het Instituut voor Onderzoek in de Kunsten). In deze onderzoeksprojecten zijn zowel Podiumkunsten van het L...

In mei schreef ik volgend pamflet naar aanleiding van de oprichting van het IvOK. Voorlopig heeft de redactie al enkele reacties verzameld waaronder die van de directeur van het Onderzoeksinstituut en dichter Jan Lauwereyns. De reacties die op mijn oude weblog gepost werden, zullen hier ook verschijnen. Wat denken jullie hiervan? Post je reactie of e-mail naar redactie@rektoverso.be . Dit artikel en de andere teksten uit rektoverso vind je vanaf nu integraal op Urbanmag . Arne. OPINIE Op 3 mei 2006 werd het Instituut voor Onderzoek in de Kunsten opgericht. Het IvOK verenigt de kunstdepartementen van de hogescholen van de Associatie K.U.Leuven met de relevante onderzoeksgroepen binnen de universiteit. Het inspireerde de dichter Arne Schoenvuur (pseudoniem van Hannes Couvreur) tot een Open Brief, waarop directeur Yves Knockaert wilde reageren. Ook de dichter en wetenschapper Jan Lauwereyns spreekt zich over de zaak uit. Rekto:verso volgt de zaak op, en verzamelt graag uw reacties op red...