Dit hoeft niets te worden

Hersteld? Dat wordt wel eens verward met "gefikst". Alsof je  #psychische   #kwetsbaarheid  je nooit of te nimmer nog parten kan of mag spelen. Onzin natuurlijk. Want  #herstel  draait voor mensen met een psychische kwetsbaarheid vooral om een  #menswaardige  en  #draaglijke  manier vinden om  #betekenisvol  verder te leven mét hun psychische kwetsbaarheid. Anders gezegd, mensen met een psychische kwetsbaarheid kunnen hersteld zijn van een  #crisis  zonder dat ze van die psychische kwetsbaarheid "genezen" hoeven te zijn. #ervaringsdeskundigheid   #ggz   #herstel   #ervaringswerk   #geestelijkegezondheidszorg   #mentalegezondheid   #reageerkracht   #regenereerkracht Bedenking bij het artikel Wat betekent herstel bij psychische kwetsbaarheid?

Winter. Alles onder een wit deken. Ik onder een dikke dons en verzwaringsdeken, herstellend van mijn jaarlijkse luchtweginfectie. Eind vorig jaar voelde het noodzakelijk om dingen af te sluiten. Ik ben nog steeds moe en herstellende van een intense verbouwing, een driedubbele verhuis, een (prachtige) opleiding en een waterlek (waarvan de schade achteraf bleek mee te vallen), waarbij ik ook nog eens belaagd werd door een buurvrouw die volledig de pedalen kwijt was/is, er voortdurend van overal berichten kwamen over langdurig zieken die moesten aangepakt worden en de wereld er in het algemeen niet menslievender en hoopgevender op geworden is. Voor iemand wiens zenuwstelsel aan de buitenkant van diens lichaam ligt (mijn geliefde beeldspraak om de prikkelgevoeligheid van mensen met autisme te illustreren) was het een bijzonder slopende periode. En ik merk dat ik nog altijd angstig ben. Bang voor een nieuwe reeks agressieve klachtenmails en berichten van mijn buurvrouw, bang dat er op een d...

"Je hebt nabijheid nodig, maar ze hebben eigenlijk geen tijd om naar je te kijken. Je moet in een isolatiekamer slapen, omdat er te weinig personeel is en ze dus niet kunnen checken of jouw slaapkamer veilig genoeg is." (bron: VRT NWS ) Je hebt #nabijheid nodig. Het zijn woorden van Siska (25), die #euthanasie krijgt vanwege ondraaglijk #psychisch #lijden . Zowel in Vlaanderen als in Nederland woedt het debat hierrond heel hevig. En telkens komt naar boven hoe de geestelijke gezondheidszorg tekort schiet. Vooral omdat ze de nabijheid niet kan bieden die nodig is. Dat pleidooi voor nabijheid was ook de rode draad door de opleiding #Herstelondersteunende #Geestelijke #Gezondheidszorg die ik vorig jaar volgde aan de Dunant Academie voor levenslang leren . In onze groep zaten mensen die zowat alle rollen vertegenwoordigden in het #zorglandschap . En allemaal pleitten ze voor meer nabijheid. Maar wat ook terug kwam is dat het voor de #zorgverleners soms bijzonder moeilijk g...

Ook al stel je een vraag in vijf minuten, soms duurt een antwoord jaren, zonder dat er een woord wordt gezegd.

Herstellen wordt vaak gereduceerd tot een individueel verhaal. En niet zelden ook tot een helden-verhaal. Omdat dat makkelijk vertelt. En omdat het ergens hoop geeft, te weten dat anderen je voor gingen om hun leven weer op de rails te krijgen. Maar het is in wezen een ontmenselijkende manier van naar herstel te kijken. Want wie goed luistert naar elk herstelverhaal, ontdekt al snel dat het een verhaal is van samen. Samenwerken, samen leven, samen luisteren, samen helen. Samen vallen en opstaan. Een verhaal van velen Herstel is, zeker als het om langdurige ziekte, chronische ziekte of mentale kwetsuren gaat, geen rechtlijnig verhaal. Een verhaal waarin "beter" niet het enige is wat telt, maar ook "niet slechter", "even beter", "goed genoeg", "menswaardig", "menselijkheid" en vele andere aspecten die het leven van iemand die lijdt betekenis geven. Zelf gaat mijn herstel grotendeels om het elke dag opnieuw ontdekken wat "go...