fragment van een nieuwe tekst ze willen mijn vel ik die niks heb om te geven daar in het weiland staat een huisje verscholen tussen andere huisjes zie het door het vensterraam waar alles aan geleend is muren dak vensters deuren inwoners nog aan toe er zou een stad zijn waarvan alleen sprake is in gefluister ik zie beesten staren hun blik al blij met een uitweg uit hun kop valt van de muren het licht is blijkbaar zwaar om te verdragen zie ze stinken en strompelen de wentelende aarde achterna als stompzinnige circusolifanten op een rode bal Met dank aan Georgia Lee van Tom Waits.
Hannes Couvreur