Doorgaan naar hoofdcontent

Mieren

Waar jij een mens ziet
Zie ik mieren
Een hele hoop

Als jij praat
Hoor ik een zwerm
Spreeuwen

Als jij me aanraakt
Regent het
Op mijn huid

Als jij me zoent
Is er ineens
Zoveel zee
Om in te drijven

Dat ik er bang van word

En als jij weg gaat
Is het als in een bos
Dat plotsklaps
Ondergronds is gegaan
Terwijl ik de enige ben
Die hierboven blijft staan.

Waar jij een mens ziet
Zie ik mieren.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...
Een reactie posten
Lees verder / Read more »