Hij is een oude zanger
Zijn lot is bezegeld
Zijn stem nadert de laatste noot
Na iedere ademteug
Is het bang afwachten
Of er nog iets moois komen gaat.
Men viert alvast zijn leven
Maakt nog een laatste plaat
Je weet hoe dat gaat
In het gouden uur
Voor de nacht haar intrede doet
Klinkt alles anders
Krijgt alles een ander gezicht
Zo sprak hij laatst
In een interview over zijn rijk
Gevulde leven, zelfs de stilte
Hing aan zijn lippen
Het was ontroerend mooi
Het leek wel alsof hiermee
Zijn leven was voltooid
Zoals met bloemen, slipjes
Knuffels, complimenten en ander moois
Dat men na een optreden
Naar de zanger gooit
Strooit men nu overal
Te lande met herinneringen
Aan wat hij wist te bekoren
In het leven van gewone stervelingen
Daags na het optreden in de televisiestudio
Gaat de dag weer aan
Gaan de gordijnen open
Het zonlicht aan
Een sjofele oude man
Komt zuchtend, steunend en hoestend
Uit zijn bed gekropen
Scheldt zijn vriendin de huid vol
Met woorden die voor zijn moeder
Zijn bedoeld, die laffe loeder
Die hij in iedere spiegel
En nu ook weer in haar ogen ziet
Die altijd weer weg kijkt
Hoe harder hij roept
Hoe meer zij het doet
Hoeveel keer
Heeft hij vrouwen uitgejouwd
Uit mijn ogen geschreeuwd
In de hoop dat ze hem
In die van de volgende
Echt aankijken zou
Ook dat
Is het verhaal van de oude zanger
Die iedereen kennen wilde
Maar niemand kennen wou.
Reacties
Een reactie posten