Doorgaan naar hoofdcontent

Infinitesimaal

Zoals die ene kleine eikel
Hier in jouw hand
Wel duizend bossen
In zich draagt

Zo wonen in het landschap
Van ons lichaam
Al meer dan duizend
Dochters en zonen

Met een veelvoud
Aan ongemaakte plannen
En onontwaakte dromen

En minstens even veel
Onvoltooid verleden
Als heden
Dat nog lang niet
Aan voorbij gaan
Is toegekomen

Zo is alles
Zoals die kleine eikel
In jouw hand
Voortdurend
Onvolkomen

Gaat met elk leven
Dat begint
Een hele wereld open.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...