Dit hoeft niets te worden

jij bent taal op dieet, jij bent een lekkernij, gegroeid uit overtollig lichaam: afvallig en enkel de essentie blijft bestaan smaakvol en licht verteerbaar goed doorbakken en toch knapperig vers, hartig tot op de blanke pit of: hoe uit een veelheid van woorden een stilte kan groeien, en hoe oude kleren, keurslijfjes van daarnet nu onder keurige blikken gevallen en vervallen als dode huid liggen om ons heen naakt en vers van zinnen zet mijn pen voorzichtig de eerste lijnen uit: een nieuw verhaal: van ik wil bloot zijn en beminnen luister hier -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 5/06/2006 11:14:15 AM

(Photo: Roger Ballen, Man shaving on Verandah , Platteland, Western Transvaal 1986) surrounds us with housing. given the insanitial impetus we grow closer to one another photosynthesis in the dark cells are murderous we are all but one overcome the armour dies another time the body being confident more in than out it breathes a contorted fist after some time traces of reproduction every where omringt ons met huizen. de waanzet gegeven we groeien naar elkaar toe fotosynthese in het donker cellen zijn moorddadig wij zijn één en al overmeesterd het pantser sterft een andere tijd het lichaam dat vol vertrouwen meer in dan het uit ademt een vuist in kramp de kneep van het vak na verloop van leeftijd overal sporen van voortplanting www.rogerballen.com -- Posted by Arne S. to Poëzie - Who Framed Roger Ballen at 4/09/2006 02:45:00 AM

Nevengewicht ( White dwarfs can't jump , Ledeberg 2004) onderbestaand het water dat hardt een vormverleider streelt niet kneedt versnijdt en –slijt zegt alles: er is geen –houden meer aan geen naaktslak naakter geen blik verdeelder geen scherper lichtscalpel -deelt en –heerst het mens (IT human) heeft haar nog snel een mening toegedaan alsof het ertoe doet ontvouwt zijn onge(st)remd haar baren woeker van jaarringen verdwijnen tastbaar krijgt een leeftijd E=mc² tot zijn opdroogt blijft alle tijd hier oneveneindig enkel en alleen je pleus donc je suis equi-libre   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Het begin van de snedetocht at 4/03/2006 02:25:00 PM

( king of the hill , Ledeberg 2004) antitafel, de aanblik van een stoel, marcheert huppelend de vier poten aan de grond genageld de kamer de wanorde in bedachtzaam waterdronken vouwt zij haar lippen om een woord dat zich tegen de adem in naar binnen zuigt zoogt, het leven een contradictio in terminaal rolt zich op in zijn linker slakkenhuis daar voor het eerst zal hij sinds jaren doof zijn de rechter hersenhelft tromboost jazzgedachten – iemand vindt bloedensserieus het heelal uit zomaar voor niets, krijgt het daarna nooit meer gezegd koffie iemand?   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:22:00 PM

taalverraderlijk hoogbejaard tandwiel foute doorverbindingen, een spil die ontbreekt   tot een lach aan de stenen ontstijgt de uilen balken en de dag ontbreekt op het appel van de zon   wij pletten de aarde tot een schijf een simpele daad van wangeloof   van de machine die ons beweegt tot spreken -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:21:37 PM

tegengif voor de zon – ankerwater zoals spadegrond tegen de woestijn en vislippen tegen de vraatzucht   de penismond ontzegt de inrijstraat een uitrijstraat voor wie niet oplet het spreekoor het bloedluchthart   wat het gras beroert betekent omdat het tot beroeren aanzet als onvermogen kan geen verzet plegen tegen stilstand want waar bewegen moet is tot stilstand komen toegeven   er is geen god die een en een tot twee en plus en min tot nul zwart wit tot grijs en mensen met verstand tot onzin aanzet   want wie verzint er nu zoiets als   er was eens -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:20:37 PM

iemand tolkt me wat woorden   wind leest lip van vingertaal applaudisseert voor het drama van een stuk of wat handgebaren   gevallen bladeren krullen om willen zich vastklampen aan langverlaten takken strelen het zonlicht en lucht dat als zand   hoofdknik van de ochtend velt een oorddeel iemand speelt hangman met de liefde   een dichter die erop gebrand is te verliezen -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:18:33 PM

( En profil , Ledeberg 2004) tegentaal handstaps in opspraak in verslagorde treden opinies aan na twee maal twaalf uur het mirakel van de krant reïncarnatie op lei-formaat antieke broekzak en -to(o)gawijsheden man wordt vrouw voor wat rest geen naam bionlogisch afval sorteer maar raak stoot af en uit taalverduister en spui mist over de gaten geen massa groter dan waar het licht ja dat verliest spreek en u zal terstond on worden   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:10:00 PM

( hands , Ledeberg 2004) kunstenaars koopjesmensen maken beelden van puimsteen zachten zich de handen tot hun vingers bevredigend over eigen oude huid hun leven een concept alsof het idee alleen al vruchtbaar de gedachte afdoend, verdwenen de aanzet geld en rijkdom laten zich niet denken in- en uitbeelden al evenmin en het enige wat erfgoed waardig is zijn handt- en bankrekening   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:08:00 PM

( in case of any difference , Ledeberg 2004) hij aardbeeft met de riltong van de nacht angstijs in dauw verstilde – verstikte? – ademtocht we zijn ziek van woorden sinds dien hebben alle huizen ramen en deuren een stuk of wat muren onder hun dak zijn vrouwen moeders en mannen vaders is het leven iets wat stokt tussen geluk en nongeluk verslik me kom hoest me op maar onvoldoende laat me je zanggedachten in de kiem overwoekeren laat me de cactus zijn die je uitdrukt – pijnboom voor ik je helemaal uit(g)roei   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 3/29/2006 10:14:00 PM

( Facing the street , Ledeberg 2004) er leeft een tijd tussen de dagen waar wijzers uurwerk echt geen zin vergeten een vorm van vragen spreken enkel nog in tegenzin alchemie is er een wetenschap basiskennis zonder beoefening filosofie een zuivere vorm van bewuste zelf begoocheling twijfel de adem van een dichter je oudste inboorling   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 3/27/2006 08:15:00 PM

( Facing the clouds, Ledeberg, 2004) met je voeten tussen de waterlanders op drift in een kom het heeft iets van hebberigheid verdrinken een weldaad schenk een luchtbel aan een eenzame in deze zilte doopvont toch geen bekoren aan aanbid ik het duivelskruid de woekerwieren de mangrove littekens van onverstand de zeekrokodil, zeeslak, zeeslang de zeevogels zij sterven god zij dank aan land en als het er even toe doet buiten de greep van je kustlijn er is een onontkoombaar houden een van en een aan getrouw en getrouwd de kom, het water, je handen, de wereld op schepping   -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 3/27/2006 08:11:00 PM