Doorgaan naar hoofdcontent

[Poëzie - Losse Gedichten] kroopsje

tegengif voor de zon – ankerwater zoals spadegrond tegen de woestijn
en vislippen tegen de vraatzucht
 
de penismond ontzegt de inrijstraat een uitrijstraat
voor wie niet oplet het spreekoor het bloedluchthart
 
wat het gras beroert betekent omdat het tot beroeren aanzet
als onvermogen kan geen verzet plegen tegen stilstand
want waar bewegen moet is tot stilstand komen toegeven
 
er is geen god die een en een tot twee en plus en min tot nul
zwart wit tot grijs en mensen met verstand tot onzin aanzet
 
want wie verzint er nu zoiets als
 
er was eens


--
Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 4/03/2006 11:20:37 PM

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...