Naast troost helpt poëzie
Misschien wel het meest
Wanneer verdriet zich niet langer laat verdringen
En in buiten oorbereikbaare toonaarden
De dingen uit hun dagelijksheid
Telkens weer weet los te zingen
Tot je dag na dag een ademtocht tekort komt
Om zelfs het kleinste gebaar
Dat op gewoon lijkt aan te vatten
Het opkomende water
In het afvoerputje terug te dringen
En het licht te dwingen
Om te wachten met het strelen
Van je geliefkoosde katten
Tot jij klaar bent om te spinnen
Binnen
Is stilaan zo buitenmaats
Wat eens voorspoedig was
Is nu tegendraads
Alles bestaat tegenwoordig
Uit tweelingen
Met één van toen en één vandaag
En daartussen jij
Die zweeft
Alsof je niet bestaat
Geeneenling
Jij weet met jezelf geen raad
Net omdat jij niet uit twee
Geen één van toen noch één van vandaag
Geen antwoord los van de vraag bestaat
Wie op twee plaatsen tegelijk moet zijn
Komt steevast overal
Te laat
Tot poëzie
Tot poëzie
Opdaagt
En zelfs de gekste dingen
Weer samen brengt tot zinnen
Die moed geven om te beginnen
Met het beminnen van tweelingen
Tot eenlingen, tot louter en
Alleenlingen
Naast troost helpt poëzie
Misschien wel het meest
Om verdriet en vreugde
En al de daar tusseninlingen
Te omarmen
Met liefde
En te verzoenen
Te verzoenen
Tot lievelingen.
Reacties
Een reactie posten