Doorgaan naar hoofdcontent

De taal waarin het nieuws ons te beurt valt

De taal waarin het nieuws ons te beurt valt,
Waarin de wetenschap zich bedrijft,
Waarin wetten ons een keurslijf aanmeten,
En onze vrijheid beschermen,
Waarin de mode van de tijd ons inlijft,
Waarin de politiek keuvelt en kijft,
Waarin de één de winst binnenrijft,
En de ander verder naar de armoede afdrijft,

Daarin ontbreekt het aan verbeelding
Die grenzen overschrijdt en verbindt
Wat onverbreekbaar is en toch gebarsten
En gebroken want verstijfd
Van angst.

Voor ieder die zich met de wereld
Geen weet blijft
Is er iemand die schrijft
Een taal die verdrijft
De wanhoop die afkerig staat
Voor alles wat neigt
Naar tederheid.

Het is tijd
Voor poëzie
Die verblijdt
De blik verwijdt
Het hart omwarmt
En lijden omleidt
Die nijd bestrijdt met genegenheid
En die ons laat heropleven
Met de grootst mogelijke besmettelijkheid.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...