Dit hoeft niets te worden

Le démon de l'Analogie is een prachtig prozagedicht van de Franse dichter Mallarmè . Het gaat over hoe literatuur zich ongemerkt nestelt in de werkelijkheid en omgekeerd, hoe de werkelijkheid de literatuur binnensluipt. De tekst was de aanleiding voor een essay dat eerder op deze blog verschenen is. Onlangs heb ik de tekst naar Herlinda Vekemans gestuurd die er een aantal heel scherpe opmerkingen op heeft gemaakt. Door haar opmerkingen ben ik de tekst van Mallarmé opnieuw gaan vertalen en hertalen. Heiligschennis? Maak zelf maar uit. De eerste tekst hieronder is een vrije hertaling van de openingsverzen. De tweede tekst is een meer getrouwe hertaling van diezelfde verzen. Tekst 1 komt chronologisch dus na tekst 2. Kwestie van het eenvoudig te houden :-). (het vrije hertaling gedicht) na het concert raakt hij haar een laatste keer aan en neemt de benen zij, rilt in haar slaap nog even na een druppel die langs haar ruggegraat glijdt herfstblad dat. knakt en naar beneden d warrelt...

“Trust me – I know what I’m doing.”(Sledge Hammer) 1. “Media – en vooral communicatiemedia- zijn niet alleen maar ‘extensies van de mens’, maar beschikken over een bijna heilig vermogen tot het kwalitatief veranderen van de menselijke relaties. Allerlei alledaagse beperkingen, vooral op het vlak van communicatie met de medemens, moeten worden verlicht door technologische apparaten met de belofte van een naadloze en rechtstreekse communicatie. Omdat het echter toevoegingen zijn aan communicatie, zijn deze apparaten, net als menselijke relaties zelf, kwetsbaar en broos, ontoereikend, en slagen ze er niet in om voor elkaar te krijgen wat de makers en gebruikers voor ogen stond.” Eric Kluitenberg , “Tweede inleiding op een Archeologie van Imaginaire Media ” 2. Je neemt een boodschap. Je verpakt die in een doosje. En met je setje gesteriliseerde communicatie-instrumenten plant je de boodschap vakkundig in het hoofd van je ontvanger. Een klassiek beeld van commerciële communicatie. Het is al...

Wiskunde is ook maar een aangeleerd kunstje, niet?

Vorige week schreef ik een open brief aan Yves Leterme om aandacht te vragen voor de armen in België. Door stijgende grondstofprijzen dreigen zij een erg barre winter tegemoet te gaan. Nu Brussel-Halle-Vilvoorde en alle andere communautaire heisa zo hoog op de agenda staan, lijkt het net nu alsof de echte problemen van de bevolking genegeerd worden. Perceptie misschien, maar de angst die ze inboezemt, de zorgen die die perceptie met zich meebrengt, zijn er niet minder om. Ik heb de brief aan de formateur bezorgd. Hij heeft me gisteren het volgende antwoord gestuurd: Geachte heer Schoenvuur, Dank voor uw mail . Het “anderhalf miljoen armen” waar U het over heeft is het aandeel van de Belgische bevolking (14,8 %) dat een verhoogd armoederisico loopt doordat het onder een bepaalde inkomensdrempel valt (nl. 60 % van het mediaan beschikbaar inkomen op individueel niveau). Dit is dus een relatieve definitie van armoede die verwijst naar de inkomens situatie van andere leden van de maatschapp...

6 , 6 , 6 , het maakt niets uit. tegenover de duisternis de omlijsting de inlijsting de lijsting de terughoudendheid de vingers de vormvastheid de chronologie van de chaos –(de vormvastheid)— de tegenstanders van de chronologie van de chaos de afwijking, het maakt niets uit. de blindingsdrang het toevalstreffen met sterfstenen omdat groeistenen niet bestaan in iedere worp een schreeuw van onvermogen de opblaasballon ’t is pompen en verzuipen klaargebalgd voor een fluttertrip van de hemel naar de sahel in de naam van de vader en de moeder en zijn eigen geest adem en ave wees gegroet jij leidt aan staar jij lijdt aan staar jij leit je flintert met je ogen schelt het donker tot je licht ziet pelt en pelt en pelt naar waarheid schreit de ui leeg beft een tepel lepelt met mannen vrouwen altijd naastenliefde zoekt de wingang vindt de exitpolis stopt het gat – stopt het gat? – ontkurkt de wonde – opgewonde – je bent opgelucht zwaar ademloos hoe je zonder leven de rest voelt drukken onevenge...

Geachte heer Leterme, U en uw collega’s laten meer dan anderhalf miljoen landgenoten in de kou staan. Mag ik u vragen waarom? Nu de brandstofprijzen onrustwekkend hoog zijn, mogen anderhalf miljoen landgenoten vrezen voor een akelig barre winter. Deze mensen hebben het al het hele jaar niet breed. Met de winter voor de deur kunnen ze wel wat extra gebruiken, maar ze worden daarentegen nog verder uitgekleed. Ze hebben geen geld om degelijk te verwarmen, geen geld om te investeren in betere isolatie, een passief huis, of in degelijkere kleren. Geen geld om wat meer voedsel te kopen, gezonder voedsel ook, want hé, ook de boeren, vissers, telers en andere voedselproducenten hebben te kampen met hoge brandstofprijzen. En dus worden de vis én andere basisproducten steevast duur – te duur? – betaald. Anderhalf miljoen armen, is dat niet wat overdreven? Cijfers liegen altijd een heel klein beetje, dat geef ik grif toe. Want als er nu anderhalf miljoen Belgen met armoede geconfronteerd worden, ...

nieuwjaar en ze weten niet wat ze voor elkaar ‘tja wat moet ik nou voor jou?’ ‘en wat moet ik nou voor jou dit jaar?’ ‘gewoon is ook maar zo gewoon’ ‘en ongewoon is ook weer zo raar’ daarom houden ze deze keer eenvoudigweg wat ze al hebben zo van en aan elkaar.

‘hoe gaat het met je?’ en je je antwoord een leven lang in beraad houdt tot iemand na je dood een ander op de begrafenis toefluistert ‘het is mooi geweest’

http://www.mattnathanson.com/

Zonnebloemen gaan niet slapen. Ze staren maar wat voor zich uit en wachten tot de maan haar geleende licht gul naar binnen giet – ik laat het dakraam altijd op een kier – om een praatje te maken met de kauwen op de nok van het dak de nacht en dag even zwaar leunen tegen hen aan ontwrichting is nergens te bespeuren ik vertaal mijn repliek van de dag in het geraas van een voorbijrijdende wagen voorbijgestreefde motortechniek geeft de lettergrepen iets mechanisch mee alsof ze altijd net te traag proberen te begrijpen wat ze met zich meedragen hoe dan ook ze komen aan en worden als kruimels netjes verdeeld onder alle aanwezigen het gebeurt zwijgend zonder verpinken zonder omzien hun blik strak op hun vluchtpunt aan de einder gericht er is geen loskomen aan één van hen schraapt nog een laatste keer zijn keel de rest van de wereld vult, met gepast respect zijn woorden aan, het spreken is al lang aan hem voorbijgegaan, niets hoeft nog gezegd met de aankondiging heeft alles hier ...

Madness starts when the 'why' is out of place, when you realize that all you have left to make sense of reality is your imagination which is of course - as you know, being a very rational person - very limited. But still, it's all you've got. (Imagine it over.) Powered by ScribeFire .

Pianist Frederik Croene heeft zijn nieuwe cd voorgesteld in Gent. Daarop plaatst Croene drie sonates van Mozart, Beethoven en Schumann tegenover elkaar. Wil je dit sonate-documentaire-concert met je eigen oren horen? Surf dan naar Frederiks website ( http://www.frederikcroene.com/ ) en bestel daar je exemplaar. Frederik aan het werk zien (en horen) is zeker en vast de moeite. Neem daarom ook een kijkje in zijn agenda (en noteer met stip de concerten bij jou in de buurt).