Vorige week schreef ik een open brief aan Yves Leterme om aandacht te vragen voor de armen in België. Door stijgende grondstofprijzen dreigen zij een erg barre winter tegemoet te gaan. Nu Brussel-Halle-Vilvoorde en alle andere communautaire heisa zo hoog op de agenda staan, lijkt het net nu alsof de echte problemen van de bevolking genegeerd worden. Perceptie misschien, maar de angst die ze inboezemt, de zorgen die die perceptie met zich meebrengt, zijn er niet minder om.
Ik heb de brief aan de formateur bezorgd. Hij heeft me gisteren het volgende antwoord gestuurd:
Geachte heer Schoenvuur,
Dank voor uw mail.
Het “anderhalf miljoen armen” waar U het over heeft is het aandeel van de Belgische bevolking (14,8 %) dat een verhoogd armoederisico loopt doordat het onder een bepaalde inkomensdrempel valt (nl. 60 % van het mediaan beschikbaar inkomen op individueel niveau). Dit is dus een relatieve definitie van armoede die verwijst naar de inkomens situatie van andere leden van de maatschappij.
Dit is niet hetzelfde als een absolute definitie die uitgaat van onveranderlijke basisbehoeften van mensen.
Dit neemt uiteraard niet weg dat de strijd tegen de armoede een belangrijk beleidspunt moet zijn voor elke regering.
De armoedeproblematiek is juist een van de redenen waarom tijdens de regeringsonderhandelingen voorstelen ter tafel liggen om bepaalde uitkeringen welvaartsvast te maken. Daarnaast is de beste bescherming tegen het armoederisico nog steeds dat mensen een job vinden die hen een inkomen verschaft.
Het geld van de brandstoftaksen komt inderdaad in de schatkist terecht. Van daaruit gaat er ook een groot bedrag naar de sociale zekerheid die o.m. uitkeringen betaalt.
Dat de staat alleen dient om de opgehaalde belastingmiddelen tot bij andere mensen te brengen is wat kort door de bocht.
Deze middelen dienen om de overheidstaken in hun globaliteit te financieren. Daarin zitten uiteraard overdrachten aan particulieren maar ook andere taken zoals veiligheid -justitie en politie-, openbaar vervoer, financiering van de gezondheidszorg, ontwikkelingssamenwerking, enz.
De wens om deze samenleving een beetje menselijker, warmer te maken, om eerlijkheid, normen en waarden voorop te stellen, die deel ik met U. Dat is wat mij in de politiek bracht en wat mij drijft.
Laten wij er samen aan werken.
Met vriendelijke groeten,
Yves Leterme
Ik heb de brief aan de formateur bezorgd. Hij heeft me gisteren het volgende antwoord gestuurd:
Geachte heer Schoenvuur,
Dank voor uw mail.
Het “anderhalf miljoen armen” waar U het over heeft is het aandeel van de Belgische bevolking (14,8 %) dat een verhoogd armoederisico loopt doordat het onder een bepaalde inkomensdrempel valt (nl. 60 % van het mediaan beschikbaar inkomen op individueel niveau). Dit is dus een relatieve definitie van armoede die verwijst naar de inkomens situatie van andere leden van de maatschappij.
Dit is niet hetzelfde als een absolute definitie die uitgaat van onveranderlijke basisbehoeften van mensen.
Dit neemt uiteraard niet weg dat de strijd tegen de armoede een belangrijk beleidspunt moet zijn voor elke regering.
De armoedeproblematiek is juist een van de redenen waarom tijdens de regeringsonderhandelingen voorstelen ter tafel liggen om bepaalde uitkeringen welvaartsvast te maken. Daarnaast is de beste bescherming tegen het armoederisico nog steeds dat mensen een job vinden die hen een inkomen verschaft.
Het geld van de brandstoftaksen komt inderdaad in de schatkist terecht. Van daaruit gaat er ook een groot bedrag naar de sociale zekerheid die o.m. uitkeringen betaalt.
Dat de staat alleen dient om de opgehaalde belastingmiddelen tot bij andere mensen te brengen is wat kort door de bocht.
Deze middelen dienen om de overheidstaken in hun globaliteit te financieren. Daarin zitten uiteraard overdrachten aan particulieren maar ook andere taken zoals veiligheid -justitie en politie-, openbaar vervoer, financiering van de gezondheidszorg, ontwikkelingssamenwerking, enz.
De wens om deze samenleving een beetje menselijker, warmer te maken, om eerlijkheid, normen en waarden voorop te stellen, die deel ik met U. Dat is wat mij in de politiek bracht en wat mij drijft.
Laten wij er samen aan werken.
Met vriendelijke groeten,
Yves Leterme
Reacties
Een reactie posten