je zet het bord neer aan jouw kant van de tafel, strijkt een haar weg uit je ogen. een vork links – even rechtleggen met je wijsvinger een mes rechts. dat ligt goed zo. het eten pruttelt je blijft heerlijk rustig onder al die ongedurigheid het stof neuriet met je mee in het zonlicht, hoe ik ook luister ik hoor niets. je giet de aardappelen af, vloekt stoom is heet – dat wist je al, en toch. buiten slaat een motor af. geen gepiep van remmen. de barst in het glas zit er al jaren, scheurt nu een beetje verder. millimeterwerk alles op smaak gebracht met zout en peper. je schuift aan schept je bord vol, begint te eten, schenkt jezelf een glas water in, kijkt er even naar: zo in het gebogen glas ziet een mens er toch anders uit niet? er zweven minuscule vleesrestjes en aardappelvlokjes door het water. ik schuif een stoel voor het raam – pas vervangen – en kijk naar buiten. ik zie hetzelfde anders Technorati Tags: Arne Schoenvuur , Engelen , Angelus , poëzie , gedichten , dichter , sterven , ...
Hannes Couvreur