"Kan jij dan #slapen?" vroeg ze, toen we het hadden over de noodzaak om af en toe midden op de dag te gaan liggen.
Sinds mijn #crash in 2018 lukt me dat. Daarvoor was ik zó oververmoeid en opgedraaid dat een #dutje tijdens de dag nagenoeg onmogelijk was, hoe moe ik ook was. En als het al eens lukte werd ik vaak misselijk wakker. Alsof ik een kater had.
Dat is de voorbije jaren veranderd. Ik zoek nu vaker de zetel op om daar de diepe #vermoeidheid tot me te laten doordringen.
Soms is die vermoeidheid er al van bij het wakker worden. Dan is het knokken om overeind te blijven. Alsof alles in het leven bergop ligt. Van opstaan tot koken, lezen, praten, luisteren, de tafel dekken, de tafel afruimen, ...
Het grote verschil is dat ik me nu minder schuldig voel wanneer van tafel ga om te gaan liggen. Of wanneer ik vandaag, na het ontbijt, weer meteen in de zetel terecht kom.
Die tussenpozen heb ik niet enkel nodig om de dag door te komen. Ze zijn ook nodig om 's nachts beter te kunnen slapen en te #herstellen. Want met teveel overdrive in mijn lijf slaap ik niet goed en #recupereer ik slecht.
Ik schreef er al eerder over, en ik zal het blijven doen. #Rusten gaat bijna altijd gepaard met ongemak zoals hoofdpijn, buikpijn, #overprikkeling of in dit geval, #gewrichtspijn. Want pas in rust zet de impact van de inspanning zich door.
Ik vertel hier open over omdat ik wil duidelijk maken dat de #herstelrust van veel mensen die #chronische #stress of pijn ervaren iets anders is dan #gezelligheidsrust. Die herstelrust is vaak het meest onzichtbare deel van het leven van wie chronisch lijdt. Net omdat we ons terugtrekken wanneer we rusten.
Het is een belangrijk deel van mijn herstel geweest om die herstelrust niet langer te verbergen, om dat zichtbaar te maken voor mijn kinderen, mijn partner, mijn familie en vrienden.
Toch #maskeer ik nog altijd een groot stuk mijn vermoeidheid (ja, FOMO is een ding en soms ben ik ook gewoon graag ergens bij) tot ik echt niet meer anders kan dan te gaan liggen. En ergens vrees ik dan dat mijn lichaam daar later een prijs voor zal betalen.
Begin deze week vertelde ik hier nog over een getuigenis die ik gaf over neurodiversiteit en werk. Een reactie die steeds vaker terug keert na een getuigenis is dat mensen beseffen dat ze zich moeilijk kunnen voorstellen hoe het moet zijn om met zo'n vermoeidheid en #overprikkeling door het leven te gaan.
Over twee weken moet ik op jaarlijkse controle bij de #adviserend #geneesheer. Dan zal ik nog maar eens vertellen hoe mijn leven eruit ziet. En dan moet ik dus hopen dat de persoon tegenover me datzelfde inlevingsvermogen heeft. Dat hij of zij begrijpt wat het is om een leven te leven waarin je vaak het gevoel hebt dat alles bergop gebeurt.
#autisme #adhd #actuallyautistic #autismawareness #cvs #chronischevermoeidheid #rest #rust #herstel #langdurigziek
Reacties
Een reactie posten