Doorgaan naar hoofdcontent
Wat een warm bad was dat bij het Sint Antonius Instituut in Aalst! Daar mocht ik nu al voor de derde keer komen vertellen over leven met #autisme en #adhd.

Zoals altijd had ik vooraf gevraagd wat de #studenten zelf graag wilden weten.

Dit waren hun vragen:
- Hoe ervaar je jouw autisme in het dagelijks leven? Welke moeilijkheden ervaar je?
- Vind je dat de samenleving genoeg aangepast is? Zie je ergens knelpunten? Heb je een idee hoe het anders kan? 
- Is het eenvoudiger om autisme te hebben als volwassene dan als kind? (Deze vraag komt van iemand die een kind heeft met autisme).
- Heb je bepaalde hulp of ondersteuning nodig?
- Welke studies heb je gedaan?
- Vind je het lastig dat je niet betaald kan werken?
- Hoe zou de ideale wereld er voor jou uitzien?

Het bleek de perfecte leiddraad voor mijn relaas en een boeiend nagesprek.

Zoals altijd doe ik ook een rondje om te horen wat ze meenemen.

"Normaal kan ik geen twee uur luisteren en nu ging dat vanzelf."

"Ik herken mezelf in jou en voel me voor het eerst normaal."

"Ik begrijp nu een vriend van me veel beter."

"Ik ga nu met een meer open blik naar mensen kijken."

"Wat je ons geleerd hebt over het zenuwstelsel was heel verhelderend."

Nadien kreeg ik nog het volgende berichtje van de leerkracht:

"Dag Hannes, de klas was heel enthousiast van jouw komst. Ze grapten met de vraag of je vaker mocht komen 😊. Voor sommigen was de herkenbaarheid een hart onder de riem. Merci alweer!"

Dit is dus waarom ik zo graag als #ervaringsdeskundige in gesprek ga. Dit is ook waarom de moeilijke dagen, maanden en jaren toch de moeite waard zijn geweest.

#ggz #ervaringsdeskundigheid #geestelijkegezondheidszorg #autisme #adhd #neurodivergent #neurodiversiteit #zorg #onderwijs #getuigenis

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...