Doorgaan naar hoofdcontent

Rusten in beweging

Zoals het water in de golf
De meeuw in de storm
De nerf in het blad
In de voorjaarswind

De kleine kangoeroe
In moeders buidel
Terwijl ze gezwind
Over de graslanden springt

Het kleefkruid in de vacht
Van de kat
Die achter de veldmuis sprint

De wiegende wilg in de grond
Die razendsnel rond
De zon spint

De ijsvogel die wacht
Terwijl het heelal
In volle kracht
Verder expandeert

Terwijl een bloem een tegel verlegt
Een schimmel,
Samen met een alg,
Rots tot aarde verteert

Wat hard is vertedert
Tot stof dat voedt
En groeit en bloeit
En beweegt en verstart
Weer van steen
Tot stof wederkeert

Zoals water in de golf
De meeuw in de storm
De nerf in het blad
In de voorjaarswind.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...