Een spiegeltje, een bus met haarlak
Een kam om onstuimige haren
Steeds minder
Te bedaren waren we
In Hollywood
Je had een hele trailer
Maar hier
Hou je het
Bij een bruinlederen schoudertas
Meer heb je niet nodig
Om hier en nu
(Of daar en dan
Het is je om het even)
Te worden wie je zijn wil
Werkelijk alles en iedereen
Breng je in een oogwenk tot leven
En als het doek valt
(Valt het doek ooit?)
Maak je een buiging
Dat laatste niet meer zo diep als vroeger
Er zit meer zwierigheid
In je lach dan in je heupen
En leg je elke ander
Te rusten, liefdevol
En dankbaar voor wat die jou
Heeft gegeven
Zachtjes op de bodem
Van je bruinlederen tas
Op een dag zal iemand
Jou daar vinden
Waar bleef je toch?
En dan pas
Dan pas zal men weten
Hoe mooi je was, hoe mooi
Gewoon, gewoon
Zoals je was.
Voor Jo.
Reacties
Een reactie posten