Maanmeisje

Ze heeft twee kanten
Als een dubbeltje
Dat van geen keren wil weten
Al een eeuwigheid
Kijkt ze ons aan

Wie haar volmaakt wil kennen
Moet haar omarmen
En op de tast
En met verbeelding
Haar ommezijde
Leren kennen
Zo lijkt het

Op het eerste gezicht
Voorgoed te zullen gaan
Maar voor wie goed kijkt
Is er altijd een andere kant
Van de maan te zien

Zoals toen ik voor 't eerst
Naar haar mocht kijken
En jij naast mij kwam staan.