Dit hoeft niets te worden

Le démon de l'Analogie is een prachtig prozagedicht van de Franse dichter Mallarmè . Het gaat over hoe literatuur zich ongemerkt nestelt in de werkelijkheid en omgekeerd, hoe de werkelijkheid de literatuur binnensluipt. De tekst was de aanleiding voor een essay dat eerder op deze blog verschenen is. Onlangs heb ik de tekst naar Herlinda Vekemans gestuurd die er een aantal heel scherpe opmerkingen op heeft gemaakt. Door haar opmerkingen ben ik de tekst van Mallarmé opnieuw gaan vertalen en hertalen. Heiligschennis? Maak zelf maar uit. De eerste tekst hieronder is een vrije hertaling van de openingsverzen. De tweede tekst is een meer getrouwe hertaling van diezelfde verzen. Tekst 1 komt chronologisch dus na tekst 2. Kwestie van het eenvoudig te houden :-). (het vrije hertaling gedicht) na het concert raakt hij haar een laatste keer aan en neemt de benen zij, rilt in haar slaap nog even na een druppel die langs haar ruggegraat glijdt herfstblad dat. knakt en naar beneden d warrelt...

“Trust me – I know what I’m doing.”(Sledge Hammer) 1. “Media – en vooral communicatiemedia- zijn niet alleen maar ‘extensies van de mens’, maar beschikken over een bijna heilig vermogen tot het kwalitatief veranderen van de menselijke relaties. Allerlei alledaagse beperkingen, vooral op het vlak van communicatie met de medemens, moeten worden verlicht door technologische apparaten met de belofte van een naadloze en rechtstreekse communicatie. Omdat het echter toevoegingen zijn aan communicatie, zijn deze apparaten, net als menselijke relaties zelf, kwetsbaar en broos, ontoereikend, en slagen ze er niet in om voor elkaar te krijgen wat de makers en gebruikers voor ogen stond.” Eric Kluitenberg , “Tweede inleiding op een Archeologie van Imaginaire Media ” 2. Je neemt een boodschap. Je verpakt die in een doosje. En met je setje gesteriliseerde communicatie-instrumenten plant je de boodschap vakkundig in het hoofd van je ontvanger. Een klassiek beeld van commerciële communicatie. Het is al...

Wiskunde is ook maar een aangeleerd kunstje, niet?

Vorige week schreef ik een open brief aan Yves Leterme om aandacht te vragen voor de armen in België. Door stijgende grondstofprijzen dreigen zij een erg barre winter tegemoet te gaan. Nu Brussel-Halle-Vilvoorde en alle andere communautaire heisa zo hoog op de agenda staan, lijkt het net nu alsof de echte problemen van de bevolking genegeerd worden. Perceptie misschien, maar de angst die ze inboezemt, de zorgen die die perceptie met zich meebrengt, zijn er niet minder om. Ik heb de brief aan de formateur bezorgd. Hij heeft me gisteren het volgende antwoord gestuurd: Geachte heer Schoenvuur, Dank voor uw mail . Het “anderhalf miljoen armen” waar U het over heeft is het aandeel van de Belgische bevolking (14,8 %) dat een verhoogd armoederisico loopt doordat het onder een bepaalde inkomensdrempel valt (nl. 60 % van het mediaan beschikbaar inkomen op individueel niveau). Dit is dus een relatieve definitie van armoede die verwijst naar de inkomens situatie van andere leden van de maatschapp...

6 , 6 , 6 , het maakt niets uit. tegenover de duisternis de omlijsting de inlijsting de lijsting de terughoudendheid de vingers de vormvastheid de chronologie van de chaos –(de vormvastheid)— de tegenstanders van de chronologie van de chaos de afwijking, het maakt niets uit. de blindingsdrang het toevalstreffen met sterfstenen omdat groeistenen niet bestaan in iedere worp een schreeuw van onvermogen de opblaasballon ’t is pompen en verzuipen klaargebalgd voor een fluttertrip van de hemel naar de sahel in de naam van de vader en de moeder en zijn eigen geest adem en ave wees gegroet jij leidt aan staar jij lijdt aan staar jij leit je flintert met je ogen schelt het donker tot je licht ziet pelt en pelt en pelt naar waarheid schreit de ui leeg beft een tepel lepelt met mannen vrouwen altijd naastenliefde zoekt de wingang vindt de exitpolis stopt het gat – stopt het gat? – ontkurkt de wonde – opgewonde – je bent opgelucht zwaar ademloos hoe je zonder leven de rest voelt drukken onevenge...

Geachte heer Leterme, U en uw collega’s laten meer dan anderhalf miljoen landgenoten in de kou staan. Mag ik u vragen waarom? Nu de brandstofprijzen onrustwekkend hoog zijn, mogen anderhalf miljoen landgenoten vrezen voor een akelig barre winter. Deze mensen hebben het al het hele jaar niet breed. Met de winter voor de deur kunnen ze wel wat extra gebruiken, maar ze worden daarentegen nog verder uitgekleed. Ze hebben geen geld om degelijk te verwarmen, geen geld om te investeren in betere isolatie, een passief huis, of in degelijkere kleren. Geen geld om wat meer voedsel te kopen, gezonder voedsel ook, want hé, ook de boeren, vissers, telers en andere voedselproducenten hebben te kampen met hoge brandstofprijzen. En dus worden de vis én andere basisproducten steevast duur – te duur? – betaald. Anderhalf miljoen armen, is dat niet wat overdreven? Cijfers liegen altijd een heel klein beetje, dat geef ik grif toe. Want als er nu anderhalf miljoen Belgen met armoede geconfronteerd worden, ...

nieuwjaar en ze weten niet wat ze voor elkaar ‘tja wat moet ik nou voor jou?’ ‘en wat moet ik nou voor jou dit jaar?’ ‘gewoon is ook maar zo gewoon’ ‘en ongewoon is ook weer zo raar’ daarom houden ze deze keer eenvoudigweg wat ze al hebben zo van en aan elkaar.

‘hoe gaat het met je?’ en je je antwoord een leven lang in beraad houdt tot iemand na je dood een ander op de begrafenis toefluistert ‘het is mooi geweest’

http://www.mattnathanson.com/

Zonnebloemen gaan niet slapen. Ze staren maar wat voor zich uit en wachten tot de maan haar geleende licht gul naar binnen giet – ik laat het dakraam altijd op een kier – om een praatje te maken met de kauwen op de nok van het dak de nacht en dag even zwaar leunen tegen hen aan ontwrichting is nergens te bespeuren ik vertaal mijn repliek van de dag in het geraas van een voorbijrijdende wagen voorbijgestreefde motortechniek geeft de lettergrepen iets mechanisch mee alsof ze altijd net te traag proberen te begrijpen wat ze met zich meedragen hoe dan ook ze komen aan en worden als kruimels netjes verdeeld onder alle aanwezigen het gebeurt zwijgend zonder verpinken zonder omzien hun blik strak op hun vluchtpunt aan de einder gericht er is geen loskomen aan één van hen schraapt nog een laatste keer zijn keel de rest van de wereld vult, met gepast respect zijn woorden aan, het spreken is al lang aan hem voorbijgegaan, niets hoeft nog gezegd met de aankondiging heeft alles hier ...

Madness starts when the 'why' is out of place, when you realize that all you have left to make sense of reality is your imagination which is of course - as you know, being a very rational person - very limited. But still, it's all you've got. (Imagine it over.) Powered by ScribeFire .

Pianist Frederik Croene heeft zijn nieuwe cd voorgesteld in Gent. Daarop plaatst Croene drie sonates van Mozart, Beethoven en Schumann tegenover elkaar. Wil je dit sonate-documentaire-concert met je eigen oren horen? Surf dan naar Frederiks website ( http://www.frederikcroene.com/ ) en bestel daar je exemplaar. Frederik aan het werk zien (en horen) is zeker en vast de moeite. Neem daarom ook een kijkje in zijn agenda (en noteer met stip de concerten bij jou in de buurt).

[...]As it has turned out, space is actually from Venus. People have hardly travelled anywhere at all—although a scandalous amount of money has been wasted on the conceit that voyaging across the cosmos is humanity's destiny. Instead, what has happened is inward-looking and Venusian in an almost touchy-feely way rather than outwardly directed. Most of the satellites in orbit round Earth look down, rather than up, and the biggest mental change wrought by spaceflight has been not an appreciation of the vastness of the universe, but rather of the smallness, fragility and unity of Earth. [...] The lesson of the past 50 years, however, is that the more humanity discovers about space, the rarer and more precious life on Earth seems. For the moment Venusian voyages to understand mankind's home planet are better than Martian ones to understand how to abandon the mother ship. Uit: The Economist: Spacemen are from Mars Wanneer is het verstandiger om ergens van weg te lopen? Wanneer is he...

als altijd als nooit zou zijn het zou de tijd worst wezen zich nog eens om te draaien

tja... begon ik aan mijn jaarlijkse rondjes rond de aarde. (c) Arne Schoenvuur

"Of je het een memorabele avond kunt noemen? Bezwaarlijk. De sfeer was ongeveer even onbehaaglijk als voorafgaande zinsconstructie. Beetje lelijk, en toch, intrigerend." Op poezieinvlaanderen.blogspot.com verzamelt Tine Moniek getuigenissen van dichters over hun allereerste optreden. Een tijdje geleden vroeg Tine me om mijn herinnering neer te pennen. Het was een confronterende ervaring. Het toontje van toen - arrogant, hoogdravend en erg vol van mezelf - was snel terug gezet. Het stukje ontaardde (onttoonaardde) al snel in dit spotschrift . Veel leesplezier. Arne Het volledige relaas van mijn eerste optreden Tine Moniek Parlandoooooh! site over het Vlaamse poëziegebeuren

(c) David Boon (c) David Boon

,,Goodday. You still owe me a word. You borrowed it from me some hundred years ago. I’d like to have it back. Oh, you can’t find it anymore? Don’t know what it looks like? Me neither. I remember my grandmother using it but it sounds a bit odd to me. Still my neighbour told me you’re still holding on to some of his most popular phrases. And there’s this terrible s-word your son uses all the time. They are all ours. Will you please return them to me before we run out of synonyms?” Ooit al iemand een leenwoord horen terugvragen? Niet dus. Voor taalpuristen zijn ze een pest. Zij vinden het een vorm van luiheid. Geen inspiratie genoeg om een waardig Nederlands alternatief te zoeken. Aan hun leenwoordenhaat hangt meestal ook een merkwaardig andersglobalistisch kantje. Het Angelsaksische ongebreidelde kapitalisme moet gestopt worden. Voor we het weten is onze taal vergeven van het Engels en spreken we muscles nog fish. Whatever. Honderd jaar geleden was het dat verdomde Frans dat ons Nederlan...

’s ochtends blazen ze je leven aan ’s middags brand je hun wieken op ’s avonds giet je nieuwe kaarsen rond hun as en ’s nachts staar je naar de sterren met die blik van had ik maar.

poëzie is design poëzie is wat zou kunnen zijn poëzie is nooit wat moet zijn want wat moet zijn is altijd achteraf poëzie is niet wat we denken wat kan zijn poëzie is de kortste weg die we per toeval nemen omdat we verkeerd lopen poëzie is niet bezig zijn met verkeerd lopen poëzie is plezier vinden in dwalen poëzie is dwalen tot bewijs van het tegendeel poëzie is geen logica poëzie heeft logica poëzie is moeilijk maar iedereen kan het maken poëzie is toekomende tijd poëzie is onvoorwaardelijk wijs poëzie is een vaardigheid, geen talent poëzie is anders poëzie is Anders poëzie is buitengewoon poëzie is geen adjectief poëzie kan verkeerd aflopen poëzie leeft nog lang en gelukkig was er maar eens poëzie poëzie doet het met iedereen poëzie is probleemcreërend denken poëzie is problemen zoeken en ze uitlachen poëzie is mogelijk maken poëzie is waardeloos poëzie is best denkbaar, ook voor onverstandige mensen poëzie is een uitkomst poëzie is goed gek poëzie is de rekenfout die je de oplossin...

fragment van een nieuwe tekst ze willen mijn vel ik die niks heb om te geven daar in het weiland staat een huisje verscholen tussen andere huisjes zie het door het vensterraam waar alles aan geleend is muren dak vensters deuren inwoners nog aan toe er zou een stad zijn waarvan alleen sprake is in gefluister ik zie beesten staren hun blik al blij met een uitweg uit hun kop valt van de muren het licht is blijkbaar zwaar om te verdragen zie ze stinken en strompelen de wentelende aarde achterna als stompzinnige circusolifanten op een rode bal Met dank aan Georgia Lee van Tom Waits.

[P]hilosophers are always fiction writers! Philosophy is not only the analysis of what exists, but also the conception of what does not exist. This is a big difference between philosophy and science. Philosophy is partly science, insofar as it is the analysis of what is , what is being , and what exists . But partly – and I think this is a little bit more important – partly it is the conception, the dreaming, of what does not exist, but what should exist, what could exist. Dixit de Duitse filosoof Wilhelm Schmid in een interview met The Ledge over zijn boek Handboek voor de levenskunst , uitgegeven bij Ambo. Toeval bestaat niet. Dit citaat vat zowat alles samen waar ik de afgelopen jaren mee bezig ben geweest: filosofie, wetenschap, creativiteit, unreason (what does not exist, cf. Foucault), het spelend (ver)dwalen, kritiek op de geschiedenisverslaving van de huidige academische instellingen en het onvermogen om te dromen, concepten/conceptueel denken, hoe filosofie toch een inspirer...

tussen twee stoelen een ijsberg zonder zuidpool alsof de wereld op zijn kop staat zo warm is het hier ik voel me verdwalen (bos van poten) mijn voeten vinden geen uitweg meer zetten het op een lopen maar mijn benen willen niet mee we zoeken een gat in de ozonlaag willen ontsnappen naar ergens waar het donker wordt en het fijn vertoeven is voor het licht uit gaat en er klappen vallen het ergste moet nog komen, dan wordt er niets gezegd ijzig, jawel, stil er schuifelen pinguïns over het tafellaken narren in een carrousel die zo groot is dat je hem nauwelijks ziet draaien waarin alles zo lang duurt dat je er enkel aan toekomt te denken hé, heb ik dit al niet eens…? nee toch niet je twijfelt een verdwaalde ijsbeer op zoek naar wat afval schuimt de tafelrand af, met een lege blik maar altijd klaar om toe te slaan, je gelooft er niet meer in bent niet van deze wereld je schrijft wat in de sterren, hoopt dat het heelal alsnog eens gaat knallen en alles opgelost wordt met een scheutje alcohol ...

je zoekt in de plooien van een narcis een model om fouten te ontdekken kon je maar met zekerheid zeggen dat het nu eens niet aan jou lag de huivering op het water, de omgewaaide stronk die aan de oever zijn lot ondergaat er zit samenhang in wat uiteenvalt en je haat paradoxen omdat het truukjes zijn die wat je aan en tegen staat toch bij elkaar brengen je wordt zenuwachtig nu de avond valt want morgen is ze niet meer en begint het wachten op een nieuwe lente je duwt je neus nog een keer in de kelk en haalt diep adem een wanhoopsdaad alleen een god mag het weten

als een druppel hete inkt in gelei zoek je je weg naar buiten geleerden volgen geïntrigeerd je spoor en mompelen hoogst interessant ze hebben zopas besloten dat hier iets uit af te leiden valt over de aard van de gelei welteverstaan waar eens de inkt tevoorschijn is gekomen is nu enkel nog een vlek woorden schieten alvast te kort

je neemt een hengel controleert de vishaak en slaat hem prompt in een auto onmiddellijk ga je op zoek naar aas, een dobber, rivier en meer een stuk of wat oevers en alles wat daar van ver of dichtbij op lijkt dan ga je hem inhalen met geduld, je wil hem niet verliezen nog even volhouden weldra ligt de hele wereld aan je voeten

( Thrivandrum , (c) Diego Franssens) je bent een held je hebt een staat van dienst en alleen ik mag het weten je bent bescheiden boven alles de eretekens die jou toebehoren hangen in andermans kasten en je titels heb je alvast uitgedeeld aan nobele onbekenden want wie wil er vandaag nog ridder of baron zijn jij gelooft niet meer in sprookjes en wat dan met de vrouwen? die zijn door andere mannen versleten er is enkel nog een foto van het schoolkampioenschap zaklopen 1939 of hoe in een flits plotseling alles mis ging Foto: Thrivandrum van Diego Franssens

( Naso , (c) Diego Franssens) je herkauwt de woorden die je dacht ingeslikt vermoedelijk vindt ze straks de kruimels wanneer ze de tafel afruimt is alles nog mogelijk een hap muesli moet vroege honger stillen en erger voorkomen stress onderweg naar het toilet het is tijd voor een open hartig gesprek vind je niet Foto: Naso van Diego Franssens

Terug van Maerlant. Met dank aan de Venijnig broedende Gebroeders. De gedichten die je hoort en ziet zijn - Mission statement van de muren - Snapshots van het avondland: cut the crap De muziek is van Köhn aka Jurgen de Blonde. Ben nooit echt weg geweest, wel druk bezig met werk voor choco . Volgende week nieuwe teksten. Mission statement van de muren Snapshots van het avondland: cut the crap Het Venijnig Gebroed Köhn Studio Muscle

tussen de bomen staat een weg beschreven nog voor de bomen er stonden enkel door de bomen beschreven. je schaduw met de hand op je schouder leidt je stuurt je knijpt je er tussenuit er is kreupelhout dat krijt en kraakt een uitnodiging om te verdwalen die je laat liggen met de voeten treedt bij wijze van respect je weet niet beter je slaat een hoek om die voelt als een bocht alsmaar recht en door. een gaai geeft een signaal aan de andere kant van het bos wordt het stiller dan anders het geluid krijgt een ander gelaat er is geen mens die een idee heeft maar het gebeurt de zon, bejaarde bruid, sleept het licht achter zich aan geeft zich aan een andere horizon tot morgen weemoed licht op rond haar schouders het is niet het bos dat je op de huid gaat zitten, je groeit de maalstroom dwingt je tot zwemmen je schaduw heeft al bezit genomen van de rest van de wereld ga ervoor maak plaats waar je zijn moet het komt erop aan de uitgang te verzinnen het einde vindt je wel. als het erop aan komt. ...

Arne aan het werk zien? Kom dan nu zaterdag naar Damme . Jawel, de dichter achter deze blog komt naar buiten en wel met een optreden in Damme. Terug van Maerlant , dat zijn 30 dichters/gedichten, pal in het centrum van Damme. Het programma van dit evenement bestaat uit drie delen: 10h30 Maerlant’s verleidingen 14h00 Maerlant’s inzichten 16h00 Maerlant’s waanbeelden Mijn bijdrage? "De Mission Statement van de Muren" (is ingedeeld bij de waanbeeldencyclus) Meer details vind je hier . In het kader van Damme 10 jaar boekenstad organiseerde het Brugse dichterscollectief Het Venijnig Gebroed enkele weken geleden een wedstrijd. Aan dichters werd gevraagd om een gedicht te schrijven rond de erfenis van Maerlant. De titel van je gedicht moest een vers zijn van één van de Venijnigen. WAT: optreden WANNEER: 28 april 2007 om 16 uur WAAR: Markt van Damme INFO: www.venijniggebroed.be Tot zaterdag. Arne.

Auteur Kurt Vonnegut is gisteren overleden op 84-jarige leeftijd. Ik neem vandaag mijn petje af - mensen die me kennen weten dat ik er eentje draag - voor deze grote meneer. Vonnegut's Slaughterhouse Five was de afgelopen jaren het sluitstuk van mijn lessenreeks over Literature and Madness. Tussen de waanzin en de puinhopen van het bombardement op Dresden knisperen vonken van genialiteit die op de meest verrassende momenten oplaaien. Er waren maar weinig studenten die niet enthousiast waren over dit boek. Van Vonnegut wordt wel eens gezegd dat hij na Slaughterhouse Five uitgeschreven was. Het hoogtepunt voorbij, zeg maar. Hij mocht dan wel niet meer tot de meest gehoorde, gelezen en gerecenseerde schrijvers van Amerika behoren, wat hij op het einde van zijn leven te vertellen had, was nog altijd boeiend, scherp en waardevol. Dat mocht ik nog maar eens ontdekken toen ik enkele maanden geleden in het Brusselse literatuurhuis Passa Porta het wonderlijke boekje A Man With out a Coun...

since we're out of order we've never been that productive met dank aan Nicholas Manning. Lezen die blog!

Schepen tot stilstand. Je staat aan een overkant - ik weet dat bereiken nu geen zin meer heeft. Het water weg. Het stof aan de wereld uitgekeerd. Het gekabbel verstild en verdicht tot roestscheur- en staalgekraag. Rubbersterfte alom. Een inwaarts spreken, meer kan ik niet tot je richten. Je houdt je rechterhand omhoog. Zwaaien. Alsof je me wilt tegenhouden. Aan jouw kant van de dag wordt het eerder donker. Laten we vluchten, laten we het water zoeken. Ik wil je overhalen. Maar al bij de eerste stap snijd ik mijn hiel aan de restanten van een pont. Wie zal mij nu nog tegenhouden? Er is tijd nodig om de wonden te helen. Het zand op de duinen moet nog in glas gevangen, het gedroogde vlas gevlochten tot koorden, de karkassen opgeblonken tot tempelgeraamtes, de scheepsbellen in klokkentorens, de ankers gelicht, alles op wieltjes en dan de aarde weer in beweging zetten. Auto’s heffen aan. Het licht op groen zuigt de schimmen aan, stuurt verkenners uit, straks wordt dit hier avondland. Zal ik...

gulp open kijkt door een kier naar binnen ontvouwt zich een slaapkamer toren nokbalken een woud geschiedenis in jaarringen we draaien eromheen er is twijfel het maakt je sterk een steen in het water het werk van een god onder een bladerdek we hebben een hele winter om naakt te zijn als het vriest en het kraakt is het te stil om je te schamen. sporen van de weldaad waaieren uit afvalwater riolen verscholen minnaars duffe wip in staancaravan in blokhut bezwete skileraar achterkamertje of bezemhok advocaat met een voorliefde voor anaal en all the way zweetverdrietjes een spoor van onontgonnen zoutkristallen lang vervlogen zee van tijd schoonheid heeft een prijs het gonzen van de wondjes, je fleurt er helemaal van op woestijnroos, broos je pronkt en lonkt je bent onkwetsbaar laat iemand je per ongeluk vermorzelen ga je er als zand vandoor tussen vingers glijden en verleiden hou me vast laat me jou vervoegen mortel morzelmartelaar ik met al je voeten in de aarde hou je overeind met voor en ...

Foor 2007 Arne Schoenvuur

Het West-Vlaamse Damme viert 10 jaar Damme boekendorp . En om dat te vieren stapt Jacob Van Maerlant - ja, die 13de eeuwse knar die van dichten hield - op 28 april van zijn sokkel om eens goed te gaan slammen. Nou ja, 't is veeleer voordragen bij monde van 30 dichters. Vanop zijn stek heeft Maerlant de tijden zien veranderen en binnenkort kunt u gaan luisteren naar zijn relaas. Dat wordt dus vertolkt door 30 dichters. Wie die dichters zijn weet niemand. Het pennende kruim is bij deze uitgenodigd om te solliciteren op http://wirewolv.googlepages.com/terugvanmaerlant . De dichters van het collectief Het Venijnig Gebroed - de organisatoren van het hele gebeuren - stellen hun verzen ter beschikking als titel voor jouw schrijfsel en selecteren de beste 30 inzendingen. Word jouw gedicht gekozen? Dan mag jij op 28 april je tekst vertolken in de nagalm van Maerlant. Het lekkerste bekkende sixpack van de bende krijgt bovendien een betaald optreden op de Gastronomische Nacht van de Poëzie ...

Boven is het stil van Gerbrand Bakker . Dat is toch wat ik heb ingevuld op de website van Radio 1 . Daar zijn ze naar aanleiding van ZoGezegdInGent , het openingsevenement van de Literaire Lente , op zoek naar de mooiste openingszin van de Nederlandstalige literatuur. Mijn keuze? "Ik heb vader naar boven gedaan" Met die woorden begint het romandebuut van Bakker dat vorig jaar verschenen is bij uitgeverij Cossee . Boven is het stil vertelt het verhaal van Helmer vanaf het moment dat die zijn oude vader zowat letterlijk opbergt op zolder. Het is het begin van een merkwaardige coup. Helmer heeft de boerderij al tientallen jaren geleden van z'n vader overgenomen, maar hij is er nooit in geslaagd om het leven om en rond de boerderij te beheersen. Al die jaren ging hij gebukt onder de tragische dood van zijn tweelingsbroer. Die was duidelijk de favoriet van zijn vader en hij was voorbestemd om de boerderij over te nemen. Helmer was te licht voor dat soort werk. Die zat liever...

mensen met een groot hoofd lopen het risico om met datzelfde hoofd tussen een bankschroef geklemd te raken net zoals kippen die gouden eieren leggen plotseling geconstipeerd raken wanneer ze op een hongerdieet worden gezet en een vinger die verdacht veel op god lijkt hen toesnauwt “en nu leggen die handel” en geld niet gelukkig maakt maar mismaakt zoals deze regel quod demonstrandum est ach je houdt het niet voor mogelijk, zegt je medemens hij valt voornamelijk in herhaling en heeft geen gevoel voor humor dus kun je ’t maar beter zelf zeggen, al zeg ik het zelf mijn god ik wenste dat hij zijn mond hield, dat hij eens iets anders las in zijn handen dan eeltangst gesust onder een laagje niveazalf je bent een bijwoord, weet je dat? (van context is al lang geen sprake meer, ieder spreekt enkel nog voor zich; veel betekenend als je 't mij vraagt) maar het dringt niet tot hem door alsof je een Chinees in het Chinees zegt dat hij een vreemde taal spreekt hier is nood aan ondertiteling, ma...

"We hebben niet boven onze stand geleefd, de voorbije jaren, maar de vorige legislatuur zijn bijvoorbeeld wel 150 nieuwe mensen in dienst genomen. Het personeelsbestand is een beetje uit de hand gelopen." ( Alexander Vercamer , gedeputeerde provincie Oost-Vlaanderen ) "And after all, what is a lie? 'Tis but The truth in masquerade." ( Byron , Don Juan canto 11, st. 37) Technorati Tags: taal , leugen , byron , oost-vlaanderen , don juan , lie

Meer werk van Rives? Officiële website If I ran the internet: full text. Ik heb de tekst van het gedicht uitgeschreven, voor zij die het nog eens willen nalezen. Intro: I wrote this poem after hearing a pretty well-known actress telling a pretty well-known interviewer on television: ‘I’m really getting into the internet lately. I just wish it were more organised.’ If I ran the internet If I controlled the internet? You could auction your broken heart on Ebay Take the money, go to Amazon, Buy a phonebook for a country you’ve never been to Call folks at random until you find someone who flirts really well in a foreign language If I were in charge of the internet You could Mapquest your lover’s moodswings Hang left at cranky Right at preoccupied U turn on silent treatment All the way back to tongue kissing and good lovin’ You could navigate and understand every emotional intersection Some days I’m as shallow as a backing pan But I still stretch miles in all directions If I own the interne...

zoekt wereld om bij te horen, zonder kortsluiting aub net gepast er valt niets terug te geven er is niets tekort wat heb je er in ’s hemelsnaam nog aan toe te voegen soms vraagt een mens zich af soms ook niet een huis om af te breken en uit te leven dat op instorten staat als je een laatste keer de deur achter je dichttrekt, zelf dichttrekt jouw deurknop in de hand van de begrafenisondernemer als teken van te laat en opmaat zoekt verhaal om ontdubt te zijn synchroon zo mooi zwemmen zonder foutjes bloeiende bossen op het behangpapier en herfst in je kamer als het regent het geroffel tellen en je god wanen om de cijfers in de krant beursberichten en geplande koerswijzigingen aanzien als een vorm van twijfel, je bent geniaal en iemand om dat te zeggen zoekt de uitgang niet bij de deur, niet onder de deur een mat met geen tank te versleuren het licht buitengeplamuurd de gordijnen de luiken de lakverf op de raamkozijnen het geglimlach en te luide stemgeluid dat geen room laat voor geluid e...

TEDtalks, ik ben er ondertussen zo'n beetje verslaafd aan geraakt. Ik vind het helemaal niet erg, want dit is echt internet op z'n mooist. Kijk, vroeger zou je nooit zoiets kunnen meemaken. Het hele zooitje was te ver, te duur, te exclusief. Nu niet. Nu moet ik geen fee betalen, geen verplaatsingskosten maken of een multimiliondollarinvention doen om erbij te mogen zijn. www.... en hop, je bent er. En voor de hardnekkige critici: ik weet dat internet ook iets is waarmee je gemakkelijk de grootste rotzooi wereldwijd door andermans strot kunt duwen. Maar of dit rotzooi is? Dat brengt me op een idee: wat als we via internet voedsel zouden kunnen bedelen? Stel je eens voor dat je een broodje upload en het dan elders kunt downloaden? Of hele pakken melkpoeder posten en laten downloaden zonder dat klojopiraten zoals er in Somalië best wel nog veel rondvaren het kunnen stelen. Enfin, genoeg geworteld, hier is Sir Ken Robinson met een hilarische uiteenzetting over creativiteit en onde...

Als cijfers konden spreken, wat dan? Dan zou je de wereld echt zien zoals hij is. Filmmaker Darren Aronofsky formuleerde zijn intrigerende antwoord in PI . Andere hedendaagse cijfersprookjes zijn The Da Vinci Code (Dan Brown), La vie mode d'emploi (Georges Perec) of wat dacht je van The Number 23 (Joel Schumacher / Fernley Phillips). En laten we vooral de Matrix-trilogie niet vergeten. In al die verhalen krijgt de mens een ander - echter? - beeld van de realiteit omdat hij er in slaagt om de cijfers om hem heen juist te interpreteren. Apocalyptische fictie, grappig, vernuftig soms, serieus, maar is het ook bittere ernst? Neen, niet echt. Al valt er bitter weinig te lachen als je ziet hoe statistieken overal ter wereld gebruikt en vooral misbruikt worden. Of het nu met opzet is of niet, cijfers worden, zelfs door de meest briljante mensen ter wereld fout gelezen, met alle gevolgen van dien. Kun je daar iets aan doen? De Zweedse prof. Hans Rosling (de man heeft een fantastische blog...