Doorgaan naar hoofdcontent

avant première (een snaterende zwanenzang)

"Of je het een memorabele avond kunt noemen? Bezwaarlijk. De sfeer was ongeveer even onbehaaglijk als voorafgaande zinsconstructie. Beetje lelijk, en toch, intrigerend."

Op poezieinvlaanderen.blogspot.com verzamelt Tine Moniek getuigenissen van dichters over hun allereerste optreden.

Een tijdje geleden vroeg Tine me om mijn herinnering neer te pennen. Het was een confronterende ervaring. Het toontje van toen - arrogant, hoogdravend en erg vol van mezelf - was snel terug gezet. Het stukje ontaardde (onttoonaardde) al snel in dit spotschrift.

Veel leesplezier.

Arne

Het volledige relaas van mijn eerste optreden
Tine Moniek
Parlandoooooh! site over het Vlaamse poëziegebeuren

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...