Doorgaan naar hoofdcontent

narcis

je zoekt in de plooien van een narcis
een model om fouten te ontdekken

kon je maar met zekerheid zeggen
dat het nu eens niet aan jou lag

de huivering op het water, de omgewaaide stronk
die aan de oever zijn lot ondergaat

er zit samenhang in wat uiteenvalt

en je haat paradoxen
omdat het truukjes zijn

die wat je aan en tegen staat
toch bij elkaar brengen

je wordt zenuwachtig
nu de avond valt

want morgen is ze niet meer

en begint het wachten
op een nieuwe lente

je duwt je neus nog een keer in de kelk
en haalt diep adem

een wanhoopsdaad

alleen een god mag het weten

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...