Doorgaan naar hoofdcontent

Do schools kill creativity? (Sir Ken Robinson denkt van wel)

TEDtalks, ik ben er ondertussen zo'n beetje verslaafd aan geraakt. Ik vind het helemaal niet erg, want dit is echt internet op z'n mooist.

Kijk, vroeger zou je nooit zoiets kunnen meemaken. Het hele zooitje was te ver, te duur, te exclusief. Nu niet. Nu moet ik geen fee betalen, geen verplaatsingskosten maken of een multimiliondollarinvention doen om erbij te mogen zijn. www.... en hop, je bent er.

En voor de hardnekkige critici: ik weet dat internet ook iets is waarmee je gemakkelijk de grootste rotzooi wereldwijd door andermans strot kunt duwen. Maar of dit rotzooi is?

Dat brengt me op een idee: wat als we via internet voedsel zouden kunnen bedelen? Stel je eens voor dat je een broodje upload en het dan elders kunt downloaden? Of hele pakken melkpoeder posten en laten downloaden zonder dat klojopiraten zoals er in Somalië best wel nog veel rondvaren het kunnen stelen.

Enfin, genoeg geworteld, hier is Sir Ken Robinson met een hilarische uiteenzetting over creativiteit en onderwijs. Ik begin overigens echt te geloven dat intelligente mensen altijd verdomd grappig zijn.



PS: Zouden deze ideeën al doorgedrongen zijn in ons onderwijssysteem? One wonders...

zie:www.ted.com voor meer informatie over de TED-talks.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...