koperen koning en tinsoldaat onder de meeuwenpoep op de stoep
van je zeepaleis je staart je blind op de dijk
naar een barst in een tegel die ik niet vinden kan
je stond in een park in de hoofdstad toen ze je foto namen
een statieportret ter staving van je spontaniteit
koningen zijn ook maar mensen, tu-sais
en nu sta je hier, in het brons, een beetje kleiner
dan je echt was, wat zwaarder ook
de wind trotserend en het schurende zand
de tijd die vol nijd striemen trekt
in je andere wang
het is met het onbenul van een kind
dat je hier de eeuwigheid trotseert
tot de dag dat de zee komt en je meeneemt
nu is er iedere dag de avond
en het moment waarop niemand nog
naar je omkijkt.
--
Posted By Arne S. to Poëzie - Angelus at 9/19/2006 09:18:00 AM
Ha Arne! Eindelijk een gedicht bij een plaatje. En nog wel over een beeld - en zijdelings over meeuwen. Het lijkt er wel het seizoen voor.
BeantwoordenVerwijderenHoe komt het toch dat beelden van gezagsdragers in onze gewesten zo klein zijn geworden? Terwijl de beelden van gezagsdragers in meer autoritair geregeerde gewesten altijd meer dan levensgroot zijn. Misschien wat vreemd, immers, in onze gewesten wordt de individuele ontplooiing - en daarmee de individuele vergroting - juist van groot belang geacht. Terwijl de individuele vergroting in autoritairdere streken steeds ten koste van anderen lijkt te gaan. ‘Anderen’ moeten daar dus kleiner worden of klein blijven. Of gaat individuele vergroting altijd en overal ten koste van anderen?
Of zijn het juist onze kleine beelden van koningen en koninginnen (denk ook aan het relatief kleine beeld van Wilhelmina in Den Haag) die duiden op het geen raad weten met het antidemocratische karakter van het koningschap in een (quasi-)vrijheidslievende samenleving?
(Doet mij er ook aan denken dat fans van Pim Fortuyn graag een groot beeld van hun idool zagen verrijzen. Weer een bewijs dat individuele vergroting ten koste van anderen gaat. En dit maal met zo goed als religieuze instemming van die anderen.)
Een ander aspect is het meeuwendom dat je zijdelings noemt. Meeuwen die schijten op beelden worden de laatste jaren juist steeds groter. De beelden werden eertijds bescheten door de vrij kleine kokmeeuw. Nu gebeurt dat door zilvermeeuwen en kleine mantelmeeuwen (de laatsten zijn in weerwil van hun naam relatief groot). Maar dat lijkt eerder te komen door de zich steeds verder ontwikkelende consumptiemaatschappij.
Groet,
Bertus Pieters