Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juni, 2006 tonen

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: Instabiliteitspact

Anonymous said... Waarom sta ik bij poëziekritiek ? Jij hoopte dat ik een criticus was. Waarom denk je dat dit een psychologische oefening is? Jij bent het die jouw antwoorden deze wending gaf. Jij zoekt erkenning en vriendschap. En nu jij in mijn vriendschapsboek je lievelingseten en favoriete platen hebt geschreven vraag je naar mijn favoriete films en grootste droom. Laat ons niet vervallen in een Joepie-interview, de doelgroep is anders. Ben er zeker van dat bovenstaande je ook gigantisch pissed maakt… Waarom kan of mag ik niet gewoon interesse hebben in wie jij bent? Ik hou inderdaad van taal, en ook van poëzie, maar ik vind weinig poëzie dat mij aanstaat. Sommige gedichten van jou vind ik echter prachtig. That’s it. Daarom dat ik in een opwelling bij een van je betere schreef: wie ben jij? Zo impulsief ben ik. I’m always craving for new experiences. En in die “wie ben je” heeft nooit “wie ben ik” geschreven gestaan, dit is jouw binariteit. Misschien wilde ik dat je prachtig gedic...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: Arne S.

Anonymous said... “Ik probeer me uit je weg te schrijven en te zien wat er overblijft. Waar schrijf ik wat ik wil zien?” Arne! Je neemt mijn volgende vraag weg! Dat had ik wel kunnen denken, maar heb ik niet gedaan. Mijn vraag zou zijn: en wat zegt deze beschrijving over jou? Waarom antwoord je eigenlijk telkens weer zo open? Misschien ben ik wel een op hol geslagen stalkster en werk jij mijn waanzin in de hand. Misschien ben ik een poëziecriticus die je aan het bestuderen ben voor een artikel of misschien ben je gewoon het speeltje van een toevallige surfer geworden (maar in dat geval ben ik ook jouwe nieuwe verzetje of zelfs headline). En als ik geen van dit alles ben, wat doet het er dan toe? Wat is er tussenin? Waarom gaat het ook over mij? Ik vroeg toch wie jij bent? Ik heb trouwens gelachen, maar ben niet bang. Google is te orakelend (in jouw betekenis). Tenzij ik een pseudoniem geef. Waarom ben (moet) ik een vrouw zijn? 6:37 PM Je hebt niet goed gelezen. Gesloten antwoor...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: wie jij bent

Anonymous, Je bent een volhouder, pittig ook, zoveel is duidelijk. Je bent wijs ook, je weet jezelf in toom te houden als het moet. En toch is er altijd die speelsheid. Subtiel. Je ziet het niet of nauwelijks. Net zoals je het stof pas ziet dansen als het licht op de juiste manier door de ramen valt. Als ik je woorden herhaal, als ik ze hardop lees, klinken ze helder. Je houdt van taal. Je proeft je woorden voor je ze uitspreekt. Geen podiumbeest. Al die aandacht hoeft voor jou niet. Maar je hebt zeker en vast wat te vertellen. Dat weet je ook. En als je iets te zeggen hebt, dan ga je er ook voor. Een doorzetter. Je bent oprecht. Iets naïever ook dan je zelf wil toegeven. "Je bent niets speciaals," schrijf je, "of toch, wie weet." Een klein beetje hengelend naar bevestiging en tegelijkertijd me duidelijk makend dat je het zelf wel zal uitmaken. Ik probeer me uit je weg te schrijven en te zien wat er overblijft. Waar schrijf ik wat ik wil zien? Een vrouw, waarschijnl...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: nachtrust

Anonymous said... Je bent gulzig, geen wonder dat je smekt. Hoe hoop je dat ik ben, en wat verwacht je hieruit te leren? Hoe denk je dat ik ben? Misschien stelt een antwoord je wel teleur. Ik ben niets speciaal, of toch, wie weet. Als ik de zwarte achtergrond ben, kan je mij ook een profiel geven... 10:10 PM Morgen, m'n beste, morgen. Eerst laat ik de nacht vertellen wat de dag me niet kon zeggen. Goya's slaap zal me goed doen. Gegroet, Arne S. -- Posted by Arne S. to Kritiek - Poëziekritiek at 6/21/2006 01:48:00 PM

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (4) Après et avant-la-lettre

Après et avant-la-lettre Anna zou heel wat van mijn stukken van het afgelopen jaar zwaar bekritiseerd hebben. Niet alleen zou ze kritiek gehad hebben op het ideeëngoed, maar ook op de vorm. De teksten waren slecht. Ik heb lang gedacht dat dit kwam omdat ik te weinig schreef. Vrienden van me die professioneel criticus zijn, schrijven veel vaker en veel beheerster ook. Ik trainde te weinig. Op een grijze woensdag heb ik dan maar besloten dat ik geen criticus ben, maar een kunstenaar die kritisch over de wereld – en dus ook de kunst – nadenkt. Jeroen Laureyns, naar mijn onbescheiden mening één van Vlaanderens beste kunstcritici, heeft me, zonder het misschien zelf te willen, tot die uitspraak gebracht. Ik was met Jeroen aan het praten over een stuk dat ik net geschreven had voor het tijdschrift rekto.verso . Het stuk was geweigerd om allerlei redenen die me verschrikkelijk voor de borst stuitten, maar die eigenlijk wel terecht waren. In de discussie die we hierover hadden, voelde ik al sn...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (3) zwemmertje zwem

Zwemmertje zwem Maar ik dwaal af. Eigen aan b-engelen. Leraren Nederlands dus. Eén lerares heeft me aangespoord om mijn talen niet te laten vallen. Op dat ogenblik heb ik gedacht: goed, misschien moet ik echt eens kiezen voor datgene waar ik altijd goed in geweest ben. En gelukkig maar dat ik dat gedaan heb. Uiteindelijk ben ik Germaanse Filologie gaan studeren. Vrije keuze? Nou ja. Alle andere infodagen (burgerlijk ingenieur, bio-ingenieur, handelsingenieur, politieke wetenschappen, communicatiewetenschappen) hadden me niet bepaald weten te overtuigen. En voor theater of kunstwetenschappen voelde ik me niet in de wieg gelegd. En filosofie? Dat kon ik later wel leren. Wat moet je daar ook mee, dacht ik toen. Ik liep een laatstejaarsstudent tegen het lijf die me vertelde welke keuzevakken hij had in zijn laatste jaar en ik was verkocht. Dat wilde ik doen: taal leren, boeken lezen, wat cultuur opdoen en me gaandeweg een eigen weg zoeken. Twee jaar later mochten we maar half zoveel keuzev...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (2) een b-engel

De begoochelende filosofie Waarom geen filosofie studeren? Wat heeft me tegengehouden? Niets. Kijk, toen ik een jaar of zestien was wilde ik me in de wiskunde en de wetenschappen storten. Ik was verlekkerd op vraagstukken en logica, op knutselen met bestaande mechaniekjes die zich - gezien mijn resultaten voor wiskunde - niet zomaar lieten ontwrichten. Uiteindelijk ben ik ook een van de vele germanisten met "het leraar Nederlands-verhaal". Want ondanks de liefde voor de wiskunde, had ik een grote liefde voor literatuur en taal. Filosofie dat was toen geen vak en daar heb ik in het middelbaar nauwelijks van geproefd. Tenzij thuis, voor mezelf, naarstig denkoefeningetjes uitproberend. Gedachte-experimenten, om mijn gevoelswereld in kaart te brengen, maar ook om de problemen thuis te ontvluchten, of beter, te beheersen. Dat zoeken van bevestiging heeft lang gelijk gestaan aan het hebben van een eigen identiteit. Details ga ik hierover niet geven. Je moet er ook niet naar vragen....

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (1) een dansende krijger

Dansende krijger Iemand schreef ooit: "Je bent een dansende krijger. Hou de rug recht en het hoofd koel." Beter had ik het niet kunnen zeggen. Je hebt het voor het grootste deel bij het rechte eind. Ere wie ere toekomt. Scherpe blik, goed oor en vooral geduld. Het schrijven over schrijvers uit onzekerheid? Vast wel. M'n scriptie was zwaar gelardeerd met voetnoten en m'n eerste recensies / essays lardeerde ik met citaten. Vorig jaar heb ik, onder redactie van enkele vrienden, een recensie geschreven over de theaterbewerking van Bezonken Rood (in een regie van Guy Cassiers). Het essay had een drietal citaten / externe verwijzingen als uitgangspunt. Eén ervan (die naar Susan Sontag) is er uiteindelijk uitgeschreven, een ander (naar Hercules) is gereduceerd. Alleen Kurosawa is overeind gebleven. In het zoeken naar de juiste vorm van dat stuk, heb ik mijn eigen stem gevonden. Als je de commentaren leest - je volgt het blijkbaar al een tijdje - zal je zien dat de namen ste...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: jij zegt het

Anonymous said... Met orakelen bedoelde ik « raadselachtig en geheimzinnig spreken » (Van Dale), niet voorspellen, omdat je zei dat ik zo merkwaardig stil bleef. Maar er is geen ingehouden woede, echt niet. Ook vreemd dat je dat denkt. Wie je bent. Jong, haast kinderlijk naïef. Niet denkend aan (ooit te) trouwen, samenwonend. De kunst van het samenwonen nog steeds aan het leren/ ontdekken. Hopeloos verliefd, maar waarop precies? Pas gerenoveerd. Denkend aan een nageslacht. Niet zo narcistisch als je zelf denkt. Argwanend. Wispelturig. Onzeker. Daarom ook een beetje agressief. Maar toch zachtaardig over het algemeen. Zoekend naar confirmatie, daarom ook dat je zoveel refereert naar andere schrijvers. Het is niet zozeer je bewondering voor hen die je wil tonen, en evenmin is het je dankbaarheid tegenover hen, dan wel een onzeker zijn om zelf gewoon te zeggen, schrijven of doen. Dus in ontwikkeling. En dan is er de begoochelende filosofie. Maar toch niet gestudeerd. Waarom? Wa...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: "jij" / jij mag het zeggen

Anonymous said... Hoe ik ben? Anders dan jij. Minder materialistisch. Ik verwachtte geen “administratieve identiteit” zoals je het zelf noemt toen ik je vroeg naar wie je bent. En ik ben ook niet jouw zwarte, retorisch orakelende weergalm. Ik analyseer enkel jouw antwoord waar inderdaad wat en wie -zelfs expliciet- samengaan. Ik vind het wat vreemd dat dit het geval is. Daarom dat ik vroeg naar nog een tweede poging. Maar het is wel consistent met hoe je schrijft, denk ik. Hoeveel van jou denk jij dat er op je site staat? … Zal ik je zeggen wie je bent? Trouwens, waarom ben ik gecategoriseerd bij poëziekritiek?) 1:56 PM Zeg jij me eens wie ik ben. En leg misschien ook eens uit waar die ingehouden woede vandaan komt. Vanwaar ook de vraag "hoeveel van jou denk jij dat er op je site staat?"? "Jij" bent overigens niet ondergebracht bij Poëziekritiek, maar de teksten wel. En de "jij" waar ik tegen schrijf, is dat zwarte wel. Dat hoef jij niet...

[Poëzie - Het einde van de dadelijkheid] Het einde van de dadelijkheid: de aardetekenaar

smeed de bodem dicht, doof de aarde en schitter in het aanschijn van de zon is de glans van de mensheid je lucifer breekt je probeert het nog een keer onbenul gek hoe een lullig woord groots kan zijn het begrip mens heeft iets calvinistisch en de rest dat is cultuur behaaglijkheid om te vergeten -- Posted by Arne S. to Poëzie - Het einde van de dadelijkheid at 6/21/2006 04:22:21 AM

[Poëzie - Het einde van de dadelijkheid] Het einde van de dadelijkheid: het is, beslist

vlees dat wiskundig en –keurig van a naar b en het was diezelfde wiskunde die de toevalligheid van dobbelstenen in kaart heeft gebracht beslist wie een gok waagt verliest vandaag met zekerheid zonder ons is er geen angst en wie menslievend is, weet hiervan te houden wij, die geen vezel rond ons hart kennen, voelen als stollend ijzer dat alsmaar minder diepe voren krast in beton er is haast bij het gaat regenen hopelijk wordt het daarna nog eens kosmisch heet onder onze voeten -- Posted by Arne S. to Poëzie - Het einde van de dadelijkheid at 6/21/2006 04:18:29 AM

[Poëzie - Het einde van de dadelijkheid] Het einde van de dadelijkheid II: Het hoofd

stel een ballon zuigt zichzelf vol tot alles wat rond hem in hem in zich opneemt en alles wordt er niets meer is dan iets of iemand – onbeduidend een algemeenheid - loslaat en met een oorverdovend gefluit er is geen geluid want ook geen buitenlucht stel je voor: er zijn geen oren herinner je de wetten van de fysica moeten nog geboren er moet nog niets alles naar buiten wordt geperst god mijn beste is een punt in termen van tijd uitgedrukt keerbaar zwart gat onthecht tegendeel er is ons geen woord gegund om hieraan te ontsnappen een stelletje geordende neuronen E-L-E-K-T-R-I-C-I-T-E-I-T biologica zelfs de grootste fout is nu te verklaren ik wil naar je kut staren en me in ’s hemelsnaam dom houden. vingers in het stopcontact DEFORMATEREN en FRAGMENTEREN MOETNETISCH in plaats van MAGNETISCH zijn met een onbehoefte om uitvoeglijk te doen nana jeejee e oe e oe plankte de wezel ik ben een uil geen gedachte diep genoeg omdat te bewijzen er is poëzie er wordt verondersteld dat is voldoende -- ...

[Poëzie - Het einde van de dadelijkheid] Het einde van de dadelijkheid I: En-sof

tot de keel vol zat het moment van keren en alzwart eindelijk toen bewezen dat licht een gewicht heeft geen mens om het te zien de voorgeboorte van de fysica altijd tout le temps always and forever dat wat voor onmogelijk gehouden werd is niet aan ons besteed hier is niets aan ons besteed wij zijn louter besteed aan elkaar ik dwaal af -- Posted by Arne S. to Poëzie - Het einde van de dadelijkheid at 6/21/2006 03:56:47 AM

[Poëzie - Het einde van de dadelijkheid] Het einde van de dadelijkheid: opmaat

‘Dat wil zeggen: wij dachten wel, dat er vrij wat gebeuren zou, maar 't is slechts eene kleinigheid, en zal tot geene dadelijkheden overslaan. Onder de vuurwerken is een balletje van nat gemaakt kruid, dat wegbrandt, zonder een slag te geven, maar slechts een sissend geluid maakt, en daarom sisser genoemd, zeker wel het allergeringste’ (Harrebomée II, 270 a); vgl. Sewel. bron -- Posted by Arne S. to Poëzie - Het einde van de dadelijkheid at 6/21/2006 03:35:34 AM

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: gelijk oversteken?

Anonymous said... Nu weet ik wat je bent ("met name" een dichter die de nadruk legt op wat dingen en subjecten zijn), maar niet wie je bent. Probeer het nog eens. 12:06 PM Hier ben ik geneigd om te schrijven: gelijk oversteken. Je zegt nu enigszins te weten wat ik ben maar niet wie, een opmerking die ik impliciet zelf al geformuleerd had in m'n antwoord. Wat je me vraagt is een uitdrukking. Die uitdrukking is zowel fysiek (hoe zie ik eruit ?) als niet-fysiek (wat doe ik? wat zeg ik? wat voel ik?). Je kunt me naar mijn administratieve identiteit vragen. Die heb je al, dus dat is blijkbaar niet voldoende. "L'homme doit créer sa propre essence", schreef Sartre en iedereen klampte zich weer vast aan de grote betekenisgevers van weleer. Wat dat betreft zijn we minder fortuinlijke doe-het-zelvers. Dat ze daar eens een reality-programma over maken. Mijn identiteit is mijn betekenis. Mijn identiteit is mijn bekentenis. Wie ik ben is wat ik doe. Het is mijn schikken...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: de eigenaardigheid van een eigennaam

Anonymous said... wie ben jij? 5:37 PM Arne S. said... Arne Schoenvuur. En jij? 6:06 PM Anonymous said... misschien je tegenovergestelde, misschien ook niet. Wil ik je wel vertellen, maar niet voor gans cyberspace. 6:29 PM Anonymous said... maar wie ben jij? (en deze keer niet zo flauw) Wie ben ik? Niet, wat ben ik? Of is wat ik ben ook wie ik ben? Weledele anonieme bezoeker, je maakt het me niet makkelijk. En dat hoeft ook niet. Arne Schoenvuur - per abuis ook wel eens aangekondigd als Arne Schoenmaker - is dichter. Niet voltijds, maar altijds. Als je me eens door de Google-zeef haalt, kom je er al snel achter dat ik per ouderlijke definitie (en door de nauwgezetheid van een of andere gemeentelijke ambtenaar van de dienst bevolking) Hannes Couvreur heet. Bij deze heb ik je enig opzoekingswerk bespaard. Over dat synoniem ga ik niet mysterieus doen. Het is een anagram van mijn naam, te voorschrijn getoverd tijdens een behoorlijk saaie les historische taalkunde, nu alweer 4 jaar geleden....

RSS: Digitale voedselvergiftiging

Heb jij al gehoord van RSS-FEEDS? Wat? RSS oftewel Really Simple Syndication is volgens Wiki "een toepassing van de internetmetataal XML". Waarom? Anders gezegd: wat ik op mijn Blog spui, wordt in een soort permanente stroom aangeboden aan een breed publiek in de vorm van een soort telex. Je kunt met andere woorden - neen, niet met andere woorden, met DEZELFDE woorden - live mijn exploten volgen in het internauticum. Hoe weet ik of een site RSS-heeft? Als je in je adresbalk (bij Firefox ) of elders op de site dit of dit ziet staan. Hoe lezen? Om RSS-feeds te lezen heb je een RSS-lezer nodig. Ikzelf gebruik SAGE , maar gewoon eens grasduinen in Google en je ziet meteen dat je keuze zat hebt. (Sage) Firefox en de nieuwe Internet Explorer hebben al ingebouwde RSS-lezers. Meer info vind je op de sites van beide browsers. (Firefox) (Internet Explorer 7) Wat is het voordeel van RSS? Je hoeft je niet meer te abonneren op tal van nieuwsbrieven om te weten wat er gaande is op ve...

[Poëzie - Losse Gedichten] patria filii est

waar ik ook door het land breek ik geraak je hoe genaamd niet kwijt een rivier in een wereld die bestaat uit oever mijn enige hoop is gevestigd op de zon - ik zal je bron omvloeien voelen hoe je in me opwelt - verdampen en jaren later neervallen als om jou te voeden voor ik uitmond in een nageslacht -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:37:13 PM

[Poëzie - Losse Gedichten] de omschrijving

trekkerig pentatonisch alsof inkt er zich mee kan bemoeien minimale massaverplaatsing bladeren ritselen basso continuo, enkel hoorbaar voor olifanten een laatste trek over de snarenboog trilt hier nog na het is zo uitgesproken we zijn stemhebbend zie daar, alles wat is voor even -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:27:56 PM

[Poëzie - Losse Gedichten] brugse poort

enkel doodlopende straten zonder einde en net daarom en aan iedere muur een huis blind houden niet op met staren twee mannen verzetten bergen hun taal brengt thuis wat mij verloren was? weet ik veel rare tongval vreemde waggel rook vult lettergrepen die geen vat krijgen op de juiste gedachte ik wil weten wat hier ben je een land sta op, ga de straat op en je verovert er is een wereld van nooit weggeweest begrijpen is zomaar wat rond je as draaien rennend rond de zon word je duizelig van je kan enkel vallen denk je als je weet wat je wil je bent een broekschijter. -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:24:21 PM

[Poëzie - Losse Gedichten] geheelonthouding

het is alsof ze lopen elkaar voorbij water dat aan oevers geen van beide weet er raad mee in vertwijfeling blijven ze staan tot daar de rivier tot daar de oevers iemand vindt het werkwoord worden uit vanaf dan moest het gebeuren en wat geboort wordt gestorven wat grenst is nagenoeg onbestaande -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:14:50 PM

[Poëzie - Losse Gedichten] geheelonthouding

als er iets is om van te houden maar er is niets wippende takken dan krakende merels zolang het niet is er licht waait wind schijnt spiegellucht en oplosbaar glas misschien nog iets om van te houden waar dichters groots in kunnen zijn dan komt onverbiddelijk (niet zo goddeloos) de kritiek het moeten van begrijpen – een kramp och gottekes toch dat strelend verleiden als taal zonder lezen kon zijn ik zou ervan kunnen houden zij is als Eurydice een godgeklaagd geschenk u, lieve lezer, bevestigt mijn verdriet hij die zich van de kunst losmaakt is de grootste verlaten zonder omkijken de ultieme vorm van eren -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:08:28 PM

[Poëzie - Losse Gedichten] ontbijtend zuur 2

ze zwijgt lacht stil haar handen bloot het tafelblad een afgemeten hakblok oneindig veel mogelijkheden, scherp tot op het bot een vorm van levenskunst en keukenlicht vlijm valt zwaar te verduren. de nacht stapelt zich op tegen de ramen op - dat het kraakt - (het kraakt niet) iemand drukt op een knop even nog uitblazen en dan imploderen. ondertussen valt ergens een dode. niets om je druk over te maken het gaat gewoon nooit meer over. -- Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 6/18/2006 11:03:50 PM