Doorgaan naar hoofdcontent

[Poëzie - Losse Gedichten] Les Petits Mots

we zijn te klein voor onze woorden
laten we er geen doekjes om winden.

de stad verstomt van dat veelvuldige spreken
tot de uitverkorenen

en zij tot ons

slaan ons met afgekochte verstomming bloedgeld
belasting en wetgeving moeten ons
weer tot zinnen brengen

daarbuiten werkt het zwijgen zich
in het zweet, meer met overgave dan met gave

Hercules die wanneer hij een teder spreken ontmoet
de parel dooddrukt als een sneeuwbes

s.p.a.t.

een mondje dat braakt
haar eigen ingewanden

als muren die zich eens zacht
naar binnen keerden.


--
Posted by Arne S. to Poëzie - Losse Gedichten at 3/24/2006 12:55:00 PM

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...