Doorgaan naar hoofdcontent

Strandjutter

Jarenlang verzamelde ik citaten. In boekjes, in een presentatie. Als ik opleidingen gaf of groepen begeleidde, hing ik die citaten overal aan de muren.

"Wat moeten we daar precies mee?" was vaak de vraag. Niets. Maar je mag er alles mee.

Want mensen leren niet rechtlijnig. Mensen dromen weg, verpozen even wanneer ze daar nood aan hebben. Laten hun blik dwalen. En dan kan het zijn dat hun blik blijft haken aan een paar woorden aan de muur. Waar ze dan misschien iets aan hebben. Zomaar, omdat het daar en dan past bij iets waar ze naar op zoek zijn.

Strandjutten voor de geest, zeg maar.
$
Ik ga hier af en toe zo'n citaat achterlaten. Niet omdat je er per sé iets mee moet. Maar omdat je er misschien iets mee kan. Of niet.

Bij deze:

Everyone knows the usefulness of what is useful,
but few know the usefulness of what is useless.
(Zhuang Zi)

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...