Doorgaan naar hoofdcontent

Fatum

Het heeft geen zin
Om je een weg te banen
Tussen de druppels
Nu het regent

Of onbewogen te blijven
Tussen de woest wuivende halmen
Te midden van de storm

Het heeft geen zin
Om uit alle macht
Stroomopwaarts te drijven

En onderweg
De plooien in het landschap
Glad te strijken
Tot je terug bent
Bij de bron

Om te ontdekken
Dat zelfs daar
Niets begint
Dat nooit al 
Eerder begon

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...
Een reactie posten
Lees verder / Read more »