Doorgaan naar hoofdcontent

Welterusten

Je ruimt de tafel af. Vult een kookpot met aangekoekte kaassaus tot de rand met water.
Om te weken. Je schept wat orde. Gooit droge boterhammen in de vuilnisbak.
Voor de helft opgegeten. Voor de andere helft vergeten.
Je haalt de jas van de keukenstoel en loopt de gang in.
De hanger piept wanneer hij over de stang glijdt. Je hart
Gaat even sneller slaan. Je wil niemand wakker maken, toch?
Terug de keuken in. Daar op het vuur staat nog een pan.
Voor je het licht uit knipt denk je:
Het kon wellicht beter.
Iedere avond ruim je de keuken op.
Zet je de dingen klaar.
Voor wat? Voor wanneer? Voor waar?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...