Het volledige gedicht vind je in het volgende nummer van het literaire tijdschrift Dighter. De tekst is een antwoord op een mini-essay van Herlinda Vekemans over Duras en haar ideeën over het schrijverschap.
verbind met ander netwerk
ze heeft zonder het te weten een valstrik gelegd. maar wat zou het? vandaag is alles zo www als het maar zijn kan. kan het zijn? kan het maar zijn? vraag je je af, terwijl je god weet welke gedachten even probeert te bannen, je je blik ten slotte toch vol verwachting ten hemel richt, eeuwig blauw scherm, zelfs daar geen foutmelding te bespeuren.
een kraai pixelt je gedachten. je knippert met je ogen. als een mens alle milliseconden knippering optelt, hoeveel dagen van zijn leven is hij dan blind? je sluit je ogen, voorgoed, maar dan in 5 minuten, probeert rebels zijn op de tast even uit, zo traag dat de wereld haast vanzelf in beweging komt.
(wordt vervolgd in Dighter)
ik zou de rest wel willen lezen. het zijn interessante gedachten: dat de intertekstualiteit op het www een eigen leven leidt. en nu het essay van Herlinda lezen.
BeantwoordenVerwijderennoem het eerder interpersonaliteit. het www heeft voor een gigantische dispersie gezorgd. stemmen worden in bits en bytes uiteengetrokken en puzzlesgewijs weer in elkaar gepast. door te spelen met tijd en ruimte krijg je nieuwe composities. het web is een beetje infomuziek.
BeantwoordenVerwijderenmaar of de tekst rond duras daarover gaat? :-) ik ben benieuwd hoe ze hem gaan presenteren. liefst naast die van Herlinda. dan snap je't wel. 't is hem niet om de intertekstualiteit te doen, maar veel meer om de personages, de evenwichtsoefening van Herlinda en de oefening van Duras, de verwantschap met hun denken over het schrijversschap.
de tekst brengt je in verschillende werelden. dat blijft uiteindelijk mijn belangrijkste doelstelling: je meenemen. waarheen? god knows.