Doorgaan naar hoofdcontent

The cold sweat of Temptation / het koude zweet van de verleiding



english version

here you are now, immobilised, for now
you look around, you come to the conclusion
that you have absolutely no idea about what you're looking for, so
you keep your eyes fixed on her face
hoping to start a conversation with her
but she's not the girl to be swept off her feet easily
you wonder
where is she hiding the beginning, where is she hiding the end
in between which this uncomfortable silence becomes meaningful again?
you crave for a cigarette, and you, yes, you over there
you long for your cell to go off, a short talk which starts with
hello how are you? I'm looking at a sculpture, reading a poem, pretty?
kind of, not bad no, as a matter of fact, it's about us, yes, funny ey?
ok, I will, see you soon, byyyyyyyeeee. where were we? oh yes,
a beginning and an end.
is it that late already? yee. you've got to go
but before you leave:
when you'll walk away in a moment from now
suddenly turn around
because for all you know
she might be standing right behind you
put a hand upon your shoulder
and smile


nederlandse versie (origin.)

hier sta je dan, aan de grond genageld
je kijkt wat om je heen, komt tot de vaststelling
dat je niet weet wat je zoekt en houdt je ogen
dan maar strak op haar gezicht gericht
in de hoop een gesprek met haar aan te knopen
maar ze laat zich zoals je merkt
niet zo gemakkelijk van haar stuk brengen
waar verbergt ze toch het begin, het einde
waar tussenin de ongemakkelijke stilte weer zin krijgt?
je snakt naar een sigaret, en jij, ja jij daar, je verlangt naar je gsm
een kort gesprek dat begint met hallo, hoe gaat het met je
ik sta naar een beeld te kijken, gedichtje te lezen, mooi?
moi, niet onaardig, wel interessant,
nu je 't zegt, 't gaat over ons, ja, grappig hé? ok, zal ik doen,
tot binnenkort, groetjes, daaaaag. waar waren we
gebleven? ach ja, een begin en een einde.
is het al zo laat? je moet er vandoor
maar voor je weg gaat nog even dit
wanneer je -zometeen - wegwandelt
kijk dan plotseling achterom
je weet maar nooit
dat ze dan bij je staat
een hand op je schouders legt
en glimlacht

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...