Dit hoeft niets te worden

als een druppel hete inkt in gelei zoek je je weg naar buiten geleerden volgen geïntrigeerd je spoor en mompelen hoogst interessant ze hebben zopas besloten dat hier iets uit af te leiden valt over de aard van de gelei welteverstaan waar eens de inkt tevoorschijn is gekomen is nu enkel nog een vlek woorden schieten alvast te kort

je neemt een hengel controleert de vishaak en slaat hem prompt in een auto onmiddellijk ga je op zoek naar aas, een dobber, rivier en meer een stuk of wat oevers en alles wat daar van ver of dichtbij op lijkt dan ga je hem inhalen met geduld, je wil hem niet verliezen nog even volhouden weldra ligt de hele wereld aan je voeten

( Thrivandrum , (c) Diego Franssens) je bent een held je hebt een staat van dienst en alleen ik mag het weten je bent bescheiden boven alles de eretekens die jou toebehoren hangen in andermans kasten en je titels heb je alvast uitgedeeld aan nobele onbekenden want wie wil er vandaag nog ridder of baron zijn jij gelooft niet meer in sprookjes en wat dan met de vrouwen? die zijn door andere mannen versleten er is enkel nog een foto van het schoolkampioenschap zaklopen 1939 of hoe in een flits plotseling alles mis ging Foto: Thrivandrum van Diego Franssens

( Naso , (c) Diego Franssens) je herkauwt de woorden die je dacht ingeslikt vermoedelijk vindt ze straks de kruimels wanneer ze de tafel afruimt is alles nog mogelijk een hap muesli moet vroege honger stillen en erger voorkomen stress onderweg naar het toilet het is tijd voor een open hartig gesprek vind je niet Foto: Naso van Diego Franssens

Terug van Maerlant. Met dank aan de Venijnig broedende Gebroeders. De gedichten die je hoort en ziet zijn - Mission statement van de muren - Snapshots van het avondland: cut the crap De muziek is van Köhn aka Jurgen de Blonde. Ben nooit echt weg geweest, wel druk bezig met werk voor choco . Volgende week nieuwe teksten. Mission statement van de muren Snapshots van het avondland: cut the crap Het Venijnig Gebroed Köhn Studio Muscle

tussen de bomen staat een weg beschreven nog voor de bomen er stonden enkel door de bomen beschreven. je schaduw met de hand op je schouder leidt je stuurt je knijpt je er tussenuit er is kreupelhout dat krijt en kraakt een uitnodiging om te verdwalen die je laat liggen met de voeten treedt bij wijze van respect je weet niet beter je slaat een hoek om die voelt als een bocht alsmaar recht en door. een gaai geeft een signaal aan de andere kant van het bos wordt het stiller dan anders het geluid krijgt een ander gelaat er is geen mens die een idee heeft maar het gebeurt de zon, bejaarde bruid, sleept het licht achter zich aan geeft zich aan een andere horizon tot morgen weemoed licht op rond haar schouders het is niet het bos dat je op de huid gaat zitten, je groeit de maalstroom dwingt je tot zwemmen je schaduw heeft al bezit genomen van de rest van de wereld ga ervoor maak plaats waar je zijn moet het komt erop aan de uitgang te verzinnen het einde vindt je wel. als het erop aan komt. ...

Arne aan het werk zien? Kom dan nu zaterdag naar Damme . Jawel, de dichter achter deze blog komt naar buiten en wel met een optreden in Damme. Terug van Maerlant , dat zijn 30 dichters/gedichten, pal in het centrum van Damme. Het programma van dit evenement bestaat uit drie delen: 10h30 Maerlant’s verleidingen 14h00 Maerlant’s inzichten 16h00 Maerlant’s waanbeelden Mijn bijdrage? "De Mission Statement van de Muren" (is ingedeeld bij de waanbeeldencyclus) Meer details vind je hier . In het kader van Damme 10 jaar boekenstad organiseerde het Brugse dichterscollectief Het Venijnig Gebroed enkele weken geleden een wedstrijd. Aan dichters werd gevraagd om een gedicht te schrijven rond de erfenis van Maerlant. De titel van je gedicht moest een vers zijn van één van de Venijnigen. WAT: optreden WANNEER: 28 april 2007 om 16 uur WAAR: Markt van Damme INFO: www.venijniggebroed.be Tot zaterdag. Arne.

Auteur Kurt Vonnegut is gisteren overleden op 84-jarige leeftijd. Ik neem vandaag mijn petje af - mensen die me kennen weten dat ik er eentje draag - voor deze grote meneer. Vonnegut's Slaughterhouse Five was de afgelopen jaren het sluitstuk van mijn lessenreeks over Literature and Madness. Tussen de waanzin en de puinhopen van het bombardement op Dresden knisperen vonken van genialiteit die op de meest verrassende momenten oplaaien. Er waren maar weinig studenten die niet enthousiast waren over dit boek. Van Vonnegut wordt wel eens gezegd dat hij na Slaughterhouse Five uitgeschreven was. Het hoogtepunt voorbij, zeg maar. Hij mocht dan wel niet meer tot de meest gehoorde, gelezen en gerecenseerde schrijvers van Amerika behoren, wat hij op het einde van zijn leven te vertellen had, was nog altijd boeiend, scherp en waardevol. Dat mocht ik nog maar eens ontdekken toen ik enkele maanden geleden in het Brusselse literatuurhuis Passa Porta het wonderlijke boekje A Man With out a Coun...

since we're out of order we've never been that productive met dank aan Nicholas Manning. Lezen die blog!

Schepen tot stilstand. Je staat aan een overkant - ik weet dat bereiken nu geen zin meer heeft. Het water weg. Het stof aan de wereld uitgekeerd. Het gekabbel verstild en verdicht tot roestscheur- en staalgekraag. Rubbersterfte alom. Een inwaarts spreken, meer kan ik niet tot je richten. Je houdt je rechterhand omhoog. Zwaaien. Alsof je me wilt tegenhouden. Aan jouw kant van de dag wordt het eerder donker. Laten we vluchten, laten we het water zoeken. Ik wil je overhalen. Maar al bij de eerste stap snijd ik mijn hiel aan de restanten van een pont. Wie zal mij nu nog tegenhouden? Er is tijd nodig om de wonden te helen. Het zand op de duinen moet nog in glas gevangen, het gedroogde vlas gevlochten tot koorden, de karkassen opgeblonken tot tempelgeraamtes, de scheepsbellen in klokkentorens, de ankers gelicht, alles op wieltjes en dan de aarde weer in beweging zetten. Auto’s heffen aan. Het licht op groen zuigt de schimmen aan, stuurt verkenners uit, straks wordt dit hier avondland. Zal ik...

gulp open kijkt door een kier naar binnen ontvouwt zich een slaapkamer toren nokbalken een woud geschiedenis in jaarringen we draaien eromheen er is twijfel het maakt je sterk een steen in het water het werk van een god onder een bladerdek we hebben een hele winter om naakt te zijn als het vriest en het kraakt is het te stil om je te schamen. sporen van de weldaad waaieren uit afvalwater riolen verscholen minnaars duffe wip in staancaravan in blokhut bezwete skileraar achterkamertje of bezemhok advocaat met een voorliefde voor anaal en all the way zweetverdrietjes een spoor van onontgonnen zoutkristallen lang vervlogen zee van tijd schoonheid heeft een prijs het gonzen van de wondjes, je fleurt er helemaal van op woestijnroos, broos je pronkt en lonkt je bent onkwetsbaar laat iemand je per ongeluk vermorzelen ga je er als zand vandoor tussen vingers glijden en verleiden hou me vast laat me jou vervoegen mortel morzelmartelaar ik met al je voeten in de aarde hou je overeind met voor en ...

Foor 2007 Arne Schoenvuur