tussen de bomen staat een weg beschreven nog voor de bomen er stonden enkel door de bomen beschreven. je schaduw met de hand op je schouder leidt je stuurt je knijpt je er tussenuit er is kreupelhout dat krijt en kraakt een uitnodiging om te verdwalen die je laat liggen met de voeten treedt bij wijze van respect je weet niet beter je slaat een hoek om die voelt als een bocht alsmaar recht en door. een gaai geeft een signaal aan de andere kant van het bos wordt het stiller dan anders het geluid krijgt een ander gelaat er is geen mens die een idee heeft maar het gebeurt de zon, bejaarde bruid, sleept het licht achter zich aan geeft zich aan een andere horizon tot morgen weemoed licht op rond haar schouders het is niet het bos dat je op de huid gaat zitten, je groeit de maalstroom dwingt je tot zwemmen je schaduw heeft al bezit genomen van de rest van de wereld ga ervoor maak plaats waar je zijn moet het komt erop aan de uitgang te verzinnen het einde vindt je wel. als het erop aan komt. ...
Hannes Couvreur