Doorgaan naar hoofdcontent

Over de levenden niets dan goeds

Hoe je
Telkens wanneer je uitademt
Alweer snakt naar lucht
Je je hart
Over de volgende slag jaagt
Je je voeten
Vooruitwerpt
Je lichaam erachteraan
Je je woorden als bezweringen
Uitspreekt
Om je gedachten voor te blijven
Hen het zwijgen op te leggen
Nog voor ze goed en wel
Hoe je aanraakt, proeft, ruikt
Likt, en kust, en eet en drinkt,
En danst en vrijt, en danst en vrijt
Je je met je hele huid en hebben
En houden en haar
Ontvouwt, opent en 
Hoe je verlangt
Naar wat je overweldigt
Hoe je alsmaar leeft
Alsof je leven ervan afhangt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...