Doorgaan naar hoofdcontent

Dura lux, sed lux

Hetzelfde licht
Dat jou en mij
Aanraakt
En van de weeromstuit
Rechtsomkeer maakt
Doet jou in donkerbruin
En mij in heel lichtbruin
Verschijnen

De kleuren
Van onze huid
En ons haar
Zouden zo verdwijnen
Wanneer het licht
Waarin wij zwemmen
Zou opdrogen

We zouden
Zwart / wit
Naar adem happen
En op de tast
Alsnog weer verder gaan
De ogen van onze kinderen
Zouden van hun werk ontdaan
Ophouden te bestaan

Verbeelding zou vervagen
En stilaan in verklanking
Of iets anders zinneprikkelend
Overgaan.

We zouden merken dat er
Andere onderscheiden bestaan
Die ons
Al die tijd
Waren ontgaan
Mensen met een andere klankgeur
Huidsmaak
Of ademtoon
Of verdwijningsvorm
Het zou zo bestaan

En we zouden heel even maar
De wanhoop nabij zijn
Omdat we niet langer weten
Welk verschil ertoe doet
En welk niet
We zouden op goed geluk
En soms ongelukkig
Maar ten allen tijde blind
Geloven
Op de tast
Ontdekken welke weg we moeten gaan
Wie of wat te vertrouwen
En te weten
Wat het betekent
Om te bestaan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...