Doorgaan naar hoofdcontent

De dood van de tragedie

Over gewone dingen
Valt met zekerheid
Niets bijzonders te vertellen.

De hele inboedel van een huis
Is het noemen niet waard, noch
Haar tred of gewaad, de tooi
Van haar haar, een uitdrukking
Op haar gelaat, een enkel gebaar
Niets van wat ze zegt

Tenzij
(En enkel dan)
Wanneer
Al is het maar
Een fractie
Vermoeden doet
Dat wat zich aandient
Net iets te hard
Zijn best doet
Om op het normale te lijken.

Dan, dan heeft hij
Werkelijk iets
Om naar om te kijken.

De gek
Is het geluk
Van de schrijver.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...