Doorgaan naar hoofdcontent

QED

Uit de lijnen de tekening
Uit de penseelstreken het schilderij
Uit de lichtvlakken de foto
Uit de vormen de vaas van klei

Uit de muren het huis

Uit de golven de zee

Uit de wind de aai

Uit de adem de zucht

Uit het wel het wee


Uit de woorden het verhaal

Uit het proeven de kus

Uit de leegte de lucht

Uit het vlieden de vlucht

Uit geroezemoes het gerucht


Uit de weelde het weinige

Uit het beginnen het eindige

Uit het verbeelde het zijnde

Uit het wazige het welomlijnde


Uit elk van ons 

Een ik en een jij 

Die samen iets weg hebben

Van wat bij toeval lijkt

Op wij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...