Als het water me niet lekker zit
Vroeg de vis zich af
Waar moet ik dan heen?
Want van water
Hoor je niet te weten
Dat het je omgeeft
En wie om water geeft
Zoals ik
Die wordt al snel gemeden
Want plots vatbaar voor verzinsels
Als verdrinken en verdriet
En tranen met tuiten toe maar
Waar moet dat heen
De lucht, het land
Wel neen
Daar is geen leven mogelijk
Ondenkbaar
Als vis van water weten
Maakt het onmogelijk
Te vergeten
Dat er geen reden is
Voor dit bestaan
Als mens
Kan ik dit weten
Ook al ben ik al lang vergeten
Waarom ik ooit vanuit het water
Aan land ben gegaan.
Het is precies alsof
Je zou weten waarom
Iemand ooit
Water met gaatjes
Heeft doen ontstaan.
Mooi! Leestip*: Hold your Own, Kate Tempest (goede vertaling Letterenhuis Antwerpen)
BeantwoordenVerwijderen*ook goed; verwant
PS Toneelhuis ipv Letterenhuis
BeantwoordenVerwijderen