Ze klonk uitheems, alsof
haar adem eens haar lippen voorbij
pas door klank gekleurd werd
maar het maakte mij kleurendoof
niet veel uit wat ze zei
maakte me hoedanook blij
ze ademde en ademde
liefde en ik hou van jou
in één en dezelfde adem erbij
alsof het niets was en ik
ik stond erbij te luisteren
steeds maar dichter
en dichter
tot ik me bijna zo inheems voelde
inheems zoals jij jouw jij.
Reacties
Een reactie posten