Doorgaan naar hoofdcontent

Jakobs Himmliches Blut (Anselm Kiefer)



















wie zou hen moeten tellen
en na weloverwogen gevoel voor perspectief
een oordeel vellen
over wat gemist en aangegeven
dient te worden?

waar vertrekt dit van en waar
leidt dit toe
als het niet eenvoud is?

zou jij ook zo graag
zeggen: het is een beeld
een schilderij en verder niets?

en kijk jij ook de wereld aan
alsof er iets naar je toe komt?

(terwijl ik dit schrijf in het museum
komt een vrouw naar me toe
en vraagt voorzichtig:
"u bent niet toevallig
de kunstenaar?")

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...