Doorgaan naar hoofdcontent

petit histoire

je zou kunnen denken
ze dronk een glas
rode wijn
van die hele diepe
waarin zelfs een woord
als aarzelen
ternauwernood kan opborrelen
en ze proestte
omdat ze een kreet wilde slaken
van 'het zal toch niet waar zijn
zeker?' van vreugde om de vrijheid
om daarna met haar ranke vingers
de achtergebleven druppels van haar onderlip te vegen
haar ogen onbeweeglijk op het schouwspel gericht
ze schieten langzaam vol
links biggelt een eerste traan over haar met blos begeesterde wang
verzoent zich met een druppel wijn
en valt, na even aan haar kin gebalanceerd te hebben
n
a
a
r
b
e
n
e
d
e
n
.

je zou kunnen denken
ze dronk een glas rode wijn
als je niet wist
er is zopas een kogel door haar hart gegaan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...