Doorgaan naar hoofdcontent

pas des deux

schoon genoeg heb ik ervan,
dit etalageverhaal waar alsmaar meer
brokken van komen

het gebrek
aan geweld is stuitend het vechten
is dansen, aan elkaar geklonken
jij, die me altijd vakkundig weet
te ontwijken

we horen hier niet thuis toch is ons lot
verbonden het gebrek aan bewegingszin
is van de weerom, stuitend, de strijd
gestreden moet nog bevrijd uit beeld
gehouwen uit voegen gebarsten uit huid
gescheurd uit wondmond bloeden

het gruis zal zich zo hoog opstapelen
wij zullen met stof de wereld verdrinken
in droge lucht misschien moet de waarheid
niet zo werelds zijn kan ik beter
tevreden zijn met de afdruk van mijn blik
in jouw raam

die drie seconden het wegkwijnende verlangen
ik ben lucht voor jou en water
en vieze vlekken die anderen het zicht
op hun droombeeld belemmeren.

ik
ben er helaas
teveel aan.

Op Parlando vind je m'n bijdrage aan het ding-gedichtenproject. Lies Van Gasse en ik hebben een gedicht geschreven bij een schaakbord van Christophe Vekeman. De Parlando-redactie heeft er, net als vorig jaar overigens, weer iets heel moois van gemaakt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...