Doorgaan naar hoofdcontent

verssporen: vijftig cent

vijftig cent
het onfortuinlijke lot van je glimlach slot
machine harlekijnfestijn met als inzet
de eeuwigheid en een kus binnen afzienbare jaren

wanneer ik met uitpuilende buik, omhoogkruipend
geelbevlekt onderhemd en een schare trouwe vliegen
het natuurlijke evenwicht in stand houd op de bruine bank

je weet wel, die
waarvan je nooit iets zal moeten hebben, ach
onbekend is onbemind

alleen een leugenaar mag het tegendeel beweren
net nu
glipt het geluk

tussen mijn vingers door
stuitert op de grond
ontsnapt het moment
in duizend
en één ongelukken om weer een andere schare schrijvers gelukkig te maken

een thee alsjeblieft, blue mountain

ik had je moeten vragen een suggestie te doen
nu is het te laat, verhaal gesloten
nog voor ik een fatsoenlijke opening kon maken

wat volgt is een halfuur verlangend slurpen
en een expeditie naar grote hoogte
terwijl ik in de grond zink van schaamte
en jij – alweer een praatje makend met een ander –
de afwas doet

(kladwerk)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...