Doorgaan naar hoofdcontent

[Poëzie - Angelus] Angelus - Sure Faces

It is the non-existence of my artwork that makes me.
When I break a pencil I have the power
to overcome a drawing.

Taking a walk along the river. Following endless patterns,
not streets, but stones. The whole world is surface. Content precedes
nothing more than other surfaces.

I am

is superfacial, therefore I am
the god of surfaces. God is
what would exist
if there weren't any surfaces at all

I am a tautology. I guess god
is similarly different.

There is nothing I would like to do more than making art.
Within that liking and the utter fulfilment of my desire lies my life.
I live a life as an intermission. I fall short
so others can distinguish themselves as realizers.

I have realized something. There are still the unknown of whom
I know nothing. We are
nothing but surfaces.

.We are face-ekaf era eW.


--
Posted by Arne S. to Poëzie - Angelus at 8/04/2006 11:02:39 AM

Reacties

Populaire posts van deze blog

Neurotypische arrogantie

Ik begrijp ze steeds beter, de #kunstenaars die op het einde van hun leven hun werk vernietigen als daad van #verzet . Gisteren werd me nog maar eens duidelijk dat ik me al heel mijn leven in twee werelden beweeg. Eén waarin ik me uit alle macht thuis probeer te voelen en één waarvan ik het grootste deel van mijn leven niet heb geweten dat het een thuis kon zijn. Ik heb het over de #neuronormatieve wereld en de #neuro -a-typische wereld van het #autisme , #adhd en aanverwanten. Het besef daalt steeds meer in dat ik nooit #neurotypisch genoeg zal zijn om mee te kunnen in de door het #kapitalisme gedomineerde cultuur die die wereld overheerst. Dat ik me er nooit thuis zal voelen. Dat ik nooit neurotypisch genoeg zal zijn opdat neurotypicals ten volle begrijpen wat het betekent om neuro-a-typisch te zijn. De neurotypicals die ik tot mijn geliefden en meest dierbare vrienden reken zijn niet toevallig net van dat besef doordrongen. Steeds vaker vraag ik me af waarom ik nog moeite ...