Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: Instabiliteitspact

Anonymous said... Waarom sta ik bij poëziekritiek ? Jij hoopte dat ik een criticus was. Waarom denk je dat dit een psychologische oefening is? Jij bent het die jouw antwoorden deze wending gaf. Jij zoekt erkenning en vriendschap. En nu jij in mijn vriendschapsboek je lievelingseten en favoriete platen hebt geschreven vraag je naar mijn favoriete films en grootste droom. Laat ons niet vervallen in een Joepie-interview, de doelgroep is anders. Ben er zeker van dat bovenstaande je ook gigantisch pissed maakt… Waarom kan of mag ik niet gewoon interesse hebben in wie jij bent? Ik hou inderdaad van taal, en ook van poëzie, maar ik vind weinig poëzie dat mij aanstaat. Sommige gedichten van jou vind ik echter prachtig. That’s it. Daarom dat ik in een opwelling bij een van je betere schreef: wie ben jij? Zo impulsief ben ik. I’m always craving for new experiences. En in die “wie ben je” heeft nooit “wie ben ik” geschreven gestaan, dit is jouw binariteit. Misschien wilde ik dat je prachtig gedic...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: Arne S.

Anonymous said... “Ik probeer me uit je weg te schrijven en te zien wat er overblijft. Waar schrijf ik wat ik wil zien?” Arne! Je neemt mijn volgende vraag weg! Dat had ik wel kunnen denken, maar heb ik niet gedaan. Mijn vraag zou zijn: en wat zegt deze beschrijving over jou? Waarom antwoord je eigenlijk telkens weer zo open? Misschien ben ik wel een op hol geslagen stalkster en werk jij mijn waanzin in de hand. Misschien ben ik een poëziecriticus die je aan het bestuderen ben voor een artikel of misschien ben je gewoon het speeltje van een toevallige surfer geworden (maar in dat geval ben ik ook jouwe nieuwe verzetje of zelfs headline). En als ik geen van dit alles ben, wat doet het er dan toe? Wat is er tussenin? Waarom gaat het ook over mij? Ik vroeg toch wie jij bent? Ik heb trouwens gelachen, maar ben niet bang. Google is te orakelend (in jouw betekenis). Tenzij ik een pseudoniem geef. Waarom ben (moet) ik een vrouw zijn? 6:37 PM Je hebt niet goed gelezen. Gesloten antwoor...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: wie jij bent

Anonymous, Je bent een volhouder, pittig ook, zoveel is duidelijk. Je bent wijs ook, je weet jezelf in toom te houden als het moet. En toch is er altijd die speelsheid. Subtiel. Je ziet het niet of nauwelijks. Net zoals je het stof pas ziet dansen als het licht op de juiste manier door de ramen valt. Als ik je woorden herhaal, als ik ze hardop lees, klinken ze helder. Je houdt van taal. Je proeft je woorden voor je ze uitspreekt. Geen podiumbeest. Al die aandacht hoeft voor jou niet. Maar je hebt zeker en vast wat te vertellen. Dat weet je ook. En als je iets te zeggen hebt, dan ga je er ook voor. Een doorzetter. Je bent oprecht. Iets naïever ook dan je zelf wil toegeven. "Je bent niets speciaals," schrijf je, "of toch, wie weet." Een klein beetje hengelend naar bevestiging en tegelijkertijd me duidelijk makend dat je het zelf wel zal uitmaken. Ik probeer me uit je weg te schrijven en te zien wat er overblijft. Waar schrijf ik wat ik wil zien? Een vrouw, waarschijnl...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: nachtrust

Anonymous said... Je bent gulzig, geen wonder dat je smekt. Hoe hoop je dat ik ben, en wat verwacht je hieruit te leren? Hoe denk je dat ik ben? Misschien stelt een antwoord je wel teleur. Ik ben niets speciaal, of toch, wie weet. Als ik de zwarte achtergrond ben, kan je mij ook een profiel geven... 10:10 PM Morgen, m'n beste, morgen. Eerst laat ik de nacht vertellen wat de dag me niet kon zeggen. Goya's slaap zal me goed doen. Gegroet, Arne S. -- Posted by Arne S. to Kritiek - Poëziekritiek at 6/21/2006 01:48:00 PM

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (4) Après et avant-la-lettre

Après et avant-la-lettre Anna zou heel wat van mijn stukken van het afgelopen jaar zwaar bekritiseerd hebben. Niet alleen zou ze kritiek gehad hebben op het ideeëngoed, maar ook op de vorm. De teksten waren slecht. Ik heb lang gedacht dat dit kwam omdat ik te weinig schreef. Vrienden van me die professioneel criticus zijn, schrijven veel vaker en veel beheerster ook. Ik trainde te weinig. Op een grijze woensdag heb ik dan maar besloten dat ik geen criticus ben, maar een kunstenaar die kritisch over de wereld – en dus ook de kunst – nadenkt. Jeroen Laureyns, naar mijn onbescheiden mening één van Vlaanderens beste kunstcritici, heeft me, zonder het misschien zelf te willen, tot die uitspraak gebracht. Ik was met Jeroen aan het praten over een stuk dat ik net geschreven had voor het tijdschrift rekto.verso . Het stuk was geweigerd om allerlei redenen die me verschrikkelijk voor de borst stuitten, maar die eigenlijk wel terecht waren. In de discussie die we hierover hadden, voelde ik al sn...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (3) zwemmertje zwem

Zwemmertje zwem Maar ik dwaal af. Eigen aan b-engelen. Leraren Nederlands dus. Eén lerares heeft me aangespoord om mijn talen niet te laten vallen. Op dat ogenblik heb ik gedacht: goed, misschien moet ik echt eens kiezen voor datgene waar ik altijd goed in geweest ben. En gelukkig maar dat ik dat gedaan heb. Uiteindelijk ben ik Germaanse Filologie gaan studeren. Vrije keuze? Nou ja. Alle andere infodagen (burgerlijk ingenieur, bio-ingenieur, handelsingenieur, politieke wetenschappen, communicatiewetenschappen) hadden me niet bepaald weten te overtuigen. En voor theater of kunstwetenschappen voelde ik me niet in de wieg gelegd. En filosofie? Dat kon ik later wel leren. Wat moet je daar ook mee, dacht ik toen. Ik liep een laatstejaarsstudent tegen het lijf die me vertelde welke keuzevakken hij had in zijn laatste jaar en ik was verkocht. Dat wilde ik doen: taal leren, boeken lezen, wat cultuur opdoen en me gaandeweg een eigen weg zoeken. Twee jaar later mochten we maar half zoveel keuzev...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (2) een b-engel

De begoochelende filosofie Waarom geen filosofie studeren? Wat heeft me tegengehouden? Niets. Kijk, toen ik een jaar of zestien was wilde ik me in de wiskunde en de wetenschappen storten. Ik was verlekkerd op vraagstukken en logica, op knutselen met bestaande mechaniekjes die zich - gezien mijn resultaten voor wiskunde - niet zomaar lieten ontwrichten. Uiteindelijk ben ik ook een van de vele germanisten met "het leraar Nederlands-verhaal". Want ondanks de liefde voor de wiskunde, had ik een grote liefde voor literatuur en taal. Filosofie dat was toen geen vak en daar heb ik in het middelbaar nauwelijks van geproefd. Tenzij thuis, voor mezelf, naarstig denkoefeningetjes uitproberend. Gedachte-experimenten, om mijn gevoelswereld in kaart te brengen, maar ook om de problemen thuis te ontvluchten, of beter, te beheersen. Dat zoeken van bevestiging heeft lang gelijk gestaan aan het hebben van een eigen identiteit. Details ga ik hierover niet geven. Je moet er ook niet naar vragen....

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ik ben: (1) een dansende krijger

Dansende krijger Iemand schreef ooit: "Je bent een dansende krijger. Hou de rug recht en het hoofd koel." Beter had ik het niet kunnen zeggen. Je hebt het voor het grootste deel bij het rechte eind. Ere wie ere toekomt. Scherpe blik, goed oor en vooral geduld. Het schrijven over schrijvers uit onzekerheid? Vast wel. M'n scriptie was zwaar gelardeerd met voetnoten en m'n eerste recensies / essays lardeerde ik met citaten. Vorig jaar heb ik, onder redactie van enkele vrienden, een recensie geschreven over de theaterbewerking van Bezonken Rood (in een regie van Guy Cassiers). Het essay had een drietal citaten / externe verwijzingen als uitgangspunt. Eén ervan (die naar Susan Sontag) is er uiteindelijk uitgeschreven, een ander (naar Hercules) is gereduceerd. Alleen Kurosawa is overeind gebleven. In het zoeken naar de juiste vorm van dat stuk, heb ik mijn eigen stem gevonden. Als je de commentaren leest - je volgt het blijkbaar al een tijdje - zal je zien dat de namen ste...

[Kritiek - Poëziekritiek] Wie ben ik: jij zegt het

Anonymous said... Met orakelen bedoelde ik « raadselachtig en geheimzinnig spreken » (Van Dale), niet voorspellen, omdat je zei dat ik zo merkwaardig stil bleef. Maar er is geen ingehouden woede, echt niet. Ook vreemd dat je dat denkt. Wie je bent. Jong, haast kinderlijk naïef. Niet denkend aan (ooit te) trouwen, samenwonend. De kunst van het samenwonen nog steeds aan het leren/ ontdekken. Hopeloos verliefd, maar waarop precies? Pas gerenoveerd. Denkend aan een nageslacht. Niet zo narcistisch als je zelf denkt. Argwanend. Wispelturig. Onzeker. Daarom ook een beetje agressief. Maar toch zachtaardig over het algemeen. Zoekend naar confirmatie, daarom ook dat je zoveel refereert naar andere schrijvers. Het is niet zozeer je bewondering voor hen die je wil tonen, en evenmin is het je dankbaarheid tegenover hen, dan wel een onzeker zijn om zelf gewoon te zeggen, schrijven of doen. Dus in ontwikkeling. En dan is er de begoochelende filosofie. Maar toch niet gestudeerd. Waarom? Wa...